Maryśka mimo antybiotyku dalej kaszle jak dychawiczne auto naszych dawnych, wschodnich sąsiadów, z tego powodu własnie tak samo nazwane. Matka nie wie, czy wyłuszczyła należycie, ale zapewne każdy się domyśla, że samochód nie nosił imienia Maryśki, jeno jej przypadłości. No bez sensu Matka pisze.

Matka nawiedziła dziś więc lekarza pediatrę, który osłuchał Potworka i z zadowoleniem stwierdził:

-„No nareszcie się wykluło!!!”

Matka zrobiła wielkie oczy.

-„A CO się miało wykluć?”

-„Kaszel. Siedzi w oskrzelach. Ostatnio jeszcze nie było go tam słychać.” – wyjaśniła pediatra.

I Matka dostała kolejną receptę, żeby kontynuować leczenie. Za chwilę sama będzie musiała wziąć sobie coś końskiego, bo rzęzi podobnie, nie mówiąc już o MiaUżonie.

–„Nie będzies mnie juź usypiać na kolanach! Włazię do łóźka!!!” – zarządziła Maryśka wieczorem a Matka natychmiast zmówiła trzy litanie dziękczynne. No Maryśce ostatnimi czasy się zdarza co prawda usypiać w łóżku, ale Matka musi ją raczej mocno namawiać.

Matce pozostanie mieć nadzieję, że ten nowy zwyczaj wejdzie Potworkowi w nawyk.

–„Pzikjij mnie tylko kojdejkom i kocykiem i daj misia”

Matka galopkiem dała misia, nie, nie tego, tamtego, nie, nie tamtego, jest twardy, tego, nie ten ma wąsiki, będzie mnie kłuł, tamtego, nie ten ma oczka wystające, zahaczy mnie, no ten, nie, ten duży, no, o, o, może być.

W łóżku wylądował miś Janeczki i o to chodziło.

Został troskliwie położony na poduszce, przykryty starannie kołderką, następnie kocykiem, po czym Maryśka założyła mu czułego nelsona na szyję, ustawiła oczka, oczka misia ma się rozumieć, żeby patrzyły na nią, przygładziła kudełki, znów myslimy o kudełkach misia, jeszcze raz strzepnęła niewidoczny pyłek z kołdry i…

–„Kachu, kachu, kachu!!!” – zaniosła się kaszlem i obryzgała misia równo po pysku. No, może po mordzie. Jak zwał, tak zwał, wiadomo o co chodzi.

-„O rety!” – zatrwożyła się Matka -„A ten misio to się od ciebie nie zarazi tym kaszlem?”

–„No coś ty!!!” – zaśmiał się Potworek – „Psecies ten misio nie jest nojmalny!!!”

-„Nie jest normalny?” – zapytała Matka – „No to jaki?”

–„No wies…” – Maryśka zrobiła okrutnie mądrą minę – „Nie jest nojmalny, tylko taki PSZITULAJNY…”


Aha….

To Matka już wie, skąd z MiaUżonem mają ten cholerny kaszel!!!

Jak Maryśka się w nocy ładuje między nich do wyra, to też są naprzemiennie przytulajni…

Ostatnio nie schodzi nam z tapety temat zębów. A to Janeczce coś dolega, a to Matka ma wizytę, a to MiaUżon marudzi, że coś jest nie tak – generalnie cholery można jasnej dostac, bo zęby to nie jest miły temat, zwłaszcza, że jakoś tak jakby konto uszczuplał. Troszeczkę.

Matka kombinuje więc, jak może, żeby tak nie było. O koncie myśli. Bo zębów to już raczej się nie oszuka.

Po niedawnym nocnym bólu zęba u Janeczki, który to ząb w maleńką dziureńkę był zaopatrzony, niedawno wyleczoną zresztą, Matka zaatakowała dentystę szkolnego. Ząb jest mleczny, żadna super plomba nie jest potrzebna, za to boli i trzeba zajrzeć.

Atak powiódł się znakomicie, Pani ząb Potworowi zatruła, a Matka skomentowała to odpowiednio, no bo co tu kryć – ząb, który ma dziurę, jak łebek od szpilki i jest do zatrucia nie zasługuje na żadne względy. ŻAD-NE!!!

-„No to pokaz mi pozostałe, czy czegoś tam nie ma!” – zarządziła Matka w domu, bo miała sprawdzac przez kolejne trzy tygodnie, czy trucizna dobrze siedzi w zębie.

-„Wszystko mam w porządku!!!” – zaprotestowała Janeczka.

-„Dobra, dobra!” – machnęła ręką Matka zaglądając Potwoowi w paszczę.

Matka zagląda tam ze dwa razy w tygodniu i zawsze się czegoś czepia.

-„O rrrety, plomba ci wyleciała!” – Matka załapała się za głowę. – „Jeszcze dwa dni temu tam była!”

– „I jest! Taka czarna!” – Janeczka szybciutko zatrzasnęła klapy.

-„Czarna to ona była! Teraz jest miejsce po czarnej plombie!!!” – Matka kombinowała jak też da znać dentystce, żeby zaraz zakleiła to Potworowi, zanim dalej coś się będzie działo.

A potem pomyślała sobie jak to jest, że lekarz leczy jeden ząb i nawet dziobem nie kłapnie dzieciakowi, że obok też zaraz trzeba działać. Żeby zresztą raz to Matkę spotkało, ale nie. Dentyści dzielą sie na tych, co leczą małą dziurę, kiedy obok wszystko się wali, oraz na tych, którzy zanim wezmą się do leczenia zęba, z którym się przyszło, najpierw szarpią wszystko po drodze, co popadnie. Matka zdecydowanie woli tych drugich.

A potem Matka wykonała telefon do koleżanki, bo przypomniało jej się, że chodzi miesiąc z fleczerem i wypadałoby sie chyba pojawić. Pojechała więc do SąsiedniegoWiększegoMiasta i tkwiła na fotelu bite dwie i pół godziny z otwartą paszczą i koleżanką wiszącą jej u pyska.

-„Tylko nie zamykaj!” – wołała koleżaka oddalając się w celu utarcia tego i owego, uprzedzając niecne zamiary Matki.

Matka po godzinie nie miała już nawet siły.

-„No dobra, teraz zamknij!” – pozwoliła łaskawie na koniec.

-„He hoge!!!” – wyjęczała Matka.

-„To zamknij sobie ręką!” – poradziła dentystka a Matka zamordowała ją wzrokiem natychmiast i wielokrotnie, ze szczególną dozą okrucieństwa.

I wróciła do domu.

-„Muszę umówić się i też tam jechać” – oznajmił MiaUżon w progu – „Rozbolała mnie dziś ósemka”

Nie, no epidemia.

Makabra.

Czarna rozpacz.

Dobrze, że przynajmniej Maryśka nie ma żadnych kłopotów z uzębieniem. Na razie.

Załomotało na schodach uskarpetkowionymi piętami Potworka.

-„Ooooooo, jak dobzie, zie jesteś Mamujku!!!” – zawołało uszczęśliwione dziecię.

-„No jestem, jestem, a co sie stało?” – spytała Matka i zaraz tego pożałowała.

–„Okjjjjjopnie boli mię zomp!!! – Maryśka zrobiła zbolała minę.

Matka siadła.

-„Czy to sie nigdy nie skończy?” – zajęczała – „Chodź tu i pokaż mi, który!”

Potworek przygalopował i rozdziawił wrota.

–„Oooo tam!” – pokazał Matce kły, aż zobaczyła buraczki w żołądku –„PIEŁTYNASTKA I DWUDZIEŁSTKA!!!


Ahaaaaaaa….

No to Matka musi poszukać dentysty-węża, bo inaczej to chyba nie da rady…

MiaUżon dostał służbowego laptopa, więc mamy trzy światy. MiaUżon z laptopem, Matka zaś z MiaUżonem.

-„Nie mogę ściągnąć poczty!” – wpiekla się ślubny za stołem.

-„Wcale się nie dziwię, nie masz podłączonego internetu!” – wyjaśnia Matka. Niewiele wie, ale to akurat tak. I w związku z tym nie odmówi sobie przyjemności, żeby o tym nie powiedzieć.

-„Ale ja mam bezprzewodowy!” – oponuje MiaUżon.

-„Ale u nas jest taki na kablu. Jak się nie wepniesz, to nie będziesz miał!”

-„A w pracy mam!” – nie daje za wygraną MiaUżon.

Matka rzuciła słynne spojrzenie numer cztery, wersja beta i postanowiła nie kontynuować. Kotlety były ważniejsze.

-„Poczty, którą już ściagnąłem też nie mogę przeczytać!” – załkał znó MiaUżon.

A to już nie było możliwe. Matka wkroczyła. No faktycznie. Nie było. Zabezpieczeń, jak na poligonie atomowym!

-„Coś ci chyba źle skonfigurowali” – orzekła Matka.

Wrzuciła patelnię na palnik. Nie podobał jej się ten laptop. Myszy nie ma, system inny, nic nie można sobie wgrać, słuzbowy, słuzbowy, słuzbowy. I nawet to, co ma być służbowe – nie chodzi.

-„A tam, z taką robotą!” – wkurzył się MiaUżon i zapuścił sobie płytę ze słynnymi fragmentami z meczów polskiej drużyny.

Ryknęło.

-„Ścisz to zaraz, bo ja sprawdzian tu montuję dla dzieci i się pomylę!”- zdenerwowała się Matka.

-„Kiedy nie umiem!” – MiaUżon rozpaczliwie naduszał taczpad, który ani myślał go słuchać. – „O matko, jakieś paski zadań mi się porobiły, ja nie chcę!!!”

–„Ale ja chcem!!!” – zapiszczało Maryśką.

Wybrała zły moment.

-„Wyłońć to i włońć mi muzićkę!” – zarządziła i wgramoliła się zapienionemu MiaUżonowi na kolana.

-„Nie mam żadnej muzyczki!” – warknął tatuś cały czas coś naduszając.

–„No dobja, to mozie być fijm dja dzieci!!!”

-„Nie mam żadnego filmu!!!” – MiaUżon wkurzył się na całego.

–„No wies co?” – zasępiła się Maryśka -„No to chocias jakomś kolende!!!”

-„Nie mam kolędy!!!” – darł pióra z głowy MiaUżon

–„No to melodyjke!!!” – Potworek ani myślał ustapić.

-„Nie mam muzyczki, melodyjki, piosenki, filmu, no nic nie mam w tym pudle!!!” – MiaUżon odprawił Maryśkę z kwitkiem.

–No dobja, dobja…” – Potworek popatrzył na ojca z wyrzutem –„Niech ci beńdzie! Ziadnej muzićki!” – spojrzał jeszcze raz wzrokiem spaniela –” To jus chocias daj mi za to biśkoptów…”


A z tym nie było problemów.

Matka miała.

W szafce.

Prywatne, niezakodowane!

Matka od świtu dziś zakręcona. Odstawić dzieci, zabrać lekarstwo dla Maryśki. Nie, dwa. Nie, może jednak nie, bo Babcia nie da sobie rady. Matka sama ledwo pamięta co trzeba dawać i w jakiej kolejności.

Do szkoły zabrać taker i zszywki. I prace domowe do oddania.

I półmisek koleżance oddać po Sylwestrze – to już proste, Janeczka zostawi w dyzurce u pań woźnych, trzeba tylko po drodze ją nauczyć, co ma powiedzieć.

I polecony nadać za granicę, bo już trzeci dzień, jak jeździ na wycieraczce w samochodzie.

I pamiętać, żeby Maryśkę odebrać od Babci, i dopilnowac MiaUżona, żeby załatwił odebranie Janeczki ze szkoły. Może Babcia, jak szwagierka zostanie z Maryśką. Matce na koniec wszystko się już myliło. A szkoła na Matkę czekała, więc szybko trzeba było myśleć, co z rana łatwym zadaniem nie jest.

Matka dowiozła towarzystwo do szkoły, wsadziła Janeczce do ręki torbę z miskami i talerzem dla koleżanki, odpytała z tego, co ma nadać paniom woźnym i poczekała, aż Potwór zniknie w drzwiach szkoły.

Pognała następnie odstawić Maryśkę do Babci. Dojechała, wyskoczyła, odpięła Potworka, wytaszczyła z samochodu i rzuciła dokładniej okiem.

Dokładniej, bo oczka Maryśki były cokolwiek okrągłe.

-„Stało się coś?” – zapytała czujnie Matka zamykając samochód.

–„A ja to jestem choja?” – zapytał Potworek

-„No chora, chora, jak smok!” – potwierdziła Matka -„Dlatego będziesz w tym tygodniu u Babci”

–„No właśnie!” – odparł Potworek i oczka wcale nie zrobiły mu się mniejsze.


-„Co – właśnie?” – zdziwiła się Matka

–„Właśnie… – odchrząknęła cichutko Maryśka –„…właśnie mnie psiwiozłaś do pziećkola…”

Matka spojrzała dziś na termometr za oknem i postanowiła pójść do okulisty. Trudno. Kiedy temperatura spada poniżej minus dwóch stopni Matce się zdecydowanie humor pogarsza. Po prostu nie daje się normalnie funkcjonować! Ponieważ Matka nie lubi nie mieć humoru, więc postanowiła rzecz całą zrzucić na oczy.

-„O, kurczę!” – jęknął MiaUżon podążywszy za Matki wzrokiem – „Nasze rachunki za gaz!!!”

-„No to pięknie!”- podziękowała mu Matka -„Zaoszczędzimy teraz na okuliście i zapłacimy gazowni za grzanie domu!”

-„Jakiemu okuliście?” – wybałuszył oczy MiaUżon, ale Matka zamknęła się w łazience, w której jest najcieplej. Rano to nie jest dobry moment na toczenie skomplikowanych dyskusji, bo kalorie uciekają i nie ma co człowieka grzać.

To jest właśnie jedyna wada domu – zimą nie bywa tak ciepło, jak było w bloku, a Matka chyba zmiennocieplną jest i najchętniej skryłaby się za jakimś kamieniem i przysnęła w oczekiwaniu na wiosnę.

–„Idę po majtki!” – zakomunikował Potworek i golusieńki pomknął do swojego pokoju grzebać w szafie.

-„Czy tobie nie jest zimno?” – zapytała Matka, kiedy wrócił. Nawachlował przy tym drzwiami i komfort przebywania w łazience znacznie się obniżył.

–„Nie!!!” – zawołał radośnie i powoli się ubierał.

Matka zamierzała pojechać z nim do lekarza, bo kaszel się przyplątał okrutny i do przedszkola posłać Potworka nie można w takim układzie.

-„Pospiesz się, bo jedziemy do lekarza!” – zapowiedziała Matka, która rankami wszystko na ostatnią chwilę robi i wcale tego nie lubi.

-Maryśka znieruchomiała.

–„Nie jadę!” – zamachała łapkami. – „Nie lubię lekarzu!

-„Ojej!” – skrzywiła się Matka -„No do cioci Oli jedziemy, tak, jak zawsze!”

–„Aha!!! – zapiszczała Maryśka radośnie –„No to jedziemy!”

I przyjechały.

-„No bo mi siem pomyliło!” – wyjaśniła Maryśka Matce, ładując się do przychodni- „Ja jus wsistko jozumiem! Psyjechaliśmy do cioci Oli a to ciocia Ola pjacuje w tym lekaziu!”


No i Matce się wydaje, ze Maryśka jest jednak do niej bardziej podobna, niż sądziła.

Przynajmniej jeśli chodzi o kwestię porannego zamarzania zwrotnic…