Matka wróciła ze ślubu. Wszystko poszło świetnie, zdjęcia powinny być ładne. Bo czasem tak bywa, że para przepiękna a na zdjęciach makabra. Matce raz tak się zdarzyło. To znaczy wszyscy byli zadowoleni, ale na kartkach wyglądało to gorzej, niż na żywo.

Matki to wcale nie dziwiłoby, gdyby chodziło o nią, bo jest paskudna, więc i na fotografiach wygląda ohydnie, ale ładni ludzie? Na płaskim brzydcy? Nie na jednym, ale na 37 x 3 (no liczyć Matce się nie chce ile to w sumie) zdjęciach?

A tu wygląda na to, ze będzie fajnie. Młodzi przemili. Matka umówiła się z nimi w parku, przy tych krzaczorach godzinę przed ślubem, bo ta pogoda taka niepewna. Lepiej wykorzystać każdy promyk słońca, niż potem mieć po ślubie guzik z pętelką, kiedy będzie lało, jak z cebra.

No i finał był taki, że zmoczyło nas dokumentnie w tym parku, chleba dla łabędzi zapomnieliśmy, więc trzeba było je wabić stokrotkami a gość z samochodem (oj, czarny Chrysler był. Taki garbaty, staromodny, cudeńko)musiał wjechać w alejki, żeby ratować Młodą Parę przed zalaniem absolutnym.

Matka dodawać nie musi, że po ślubie świeciło przepiękne słońce…

Ale wiecie, jak popatrzyła sobie w te oczy, jak zobaczyła, jaki blask bije od tych młodych ludzi, to zaraz serce jej rosło…

Bo robienie zdjęć na ślubie ma bardzo istotną zaletę: ma się najlepszą miejscówkę. Nawet ksiądz musi się co jakiś czas odwrócić, albo wsadzić nos w książkę.

A Matka ma lożę królewską z możliwością połażenia. Jak nikt.

Ech, fajnie było!

Matka wróciła przed chwilą z parku.

Nie, Matka nie zwariowała. Umówiła się tam, żeby pooglądać krzaczory. Teraz to znowu głupio brzmi, więc Matka wyłuszcza.

Zdarza się Matce robić zdjęcia na ślubach. Z początku to było grzecznościowo, ale potem znajomi znajomych się wyżeniali i też chcieli takie zdjęcia. Nie to, żeby Matka jakieś tam wodotryski miała, normalny analogowy Nikonek, robiący zdjęcia na zwykłym filmie. Tyle tylko, że Matka zanim cyknie, to pomyśli. A to już dużo.

Matka idzie więc jutro na ślub, żeby wpadło jej małe kieszonkowe a dziś miała spotkać się z młodymi, żeby te krzaczory, no, wiecie. Bo najczęściej po ślubie Matka zarządza zdjęcia grupowe przed kościołem, co nie wiedzieć dlaczego naród dziwi. Rodziców młodych najczesciej wtedy nie ma, bo pędzą sprawdzić, czy aby kołdunki w rosole odpowiednio parzą, ale swiadków i chrzestnych udaje się wepchnąć pod mur i ustrzelić.

A kiedyś Matka zaciągnęła młodą parę do parku i porobiła trochę fotek nieformalnych, takie lewe oczko, prawa chmurka, listek tu i listek tam.

No to teraz bez tego parku ani rusz, wszyscy chcą.

Ale nikt z Matką krzaków nie chciał oglądać!

I Matka stawiła się z rana w umówionym miejscu i zastanawiała się, jak też pozna ludzi, skoro ich na oczy nie widziała. Bo szło narodu mnóstwo.

Ale kiedy pojawili się ci właściwi, to nie było żadnych watpliwości. To po prostu było widać po ich oczach, że to jutro jest TEN dzień.

I okazało się, że wiedzą, czego chcą. Wyciągnęli karteczkę, a na niej było spisane po kolei zdjęcie po zdjęciu. Matka przejrzała i uspokoiła ich, że zrobi tych zdjęć dużo więcej.

A potem jeszcze powiedzieli, że sami przejrzeli krzaczory, zaciągnęli Matkę pod różowokwiatkowe i inne płaczące, pokazali plany dalekie i bliskie. No jeden cud. Wiedzą, czego chcą i jak chcą!

A Matka tylko zapytała, czy na przekazanie znaku pokoju podejdą do rodziców, żeby nie była zaskoczona.

-„Wie pani co, myśmy się zastanawiali, ale się popłaczemy i jak to będzie wyglądać? A chcieliśmy ślub nie na poważnie, tylko tak z uśmiechem…”

Matka zaśmiała się:

-„Jak się macie popłakać to i tak się popłaczecie! A z uśmiechem to będzie na pewno. W końcu to najpiękniejszy dzień w życiu!”

A potem zastanowiła się i dodała:

-„Dopóki nie urodzą się dzieci. Bo dla mnie najpiękniejszym momentem był ten, w którym położna podała mi do przytulenia jeszcze całe umorusane dziecko…’


No właśnie. Jaki jest najpiękniejszy dzień w życiu?

Matka zajrzała i zobaczyła, ze coś zjadło jej dzisiejszy wpis! I nie spodobało jej się to!

A wczoraj pojechali z całą gromadką do koleżanki na kawę. Takiej Matki i MiaUzona znajomej z licealnej klasy.

Koleżanka popatrzyła na Matkę i powiedziała z podziwem:

-„Ale ty wyglądasz!”

Matka co prawda nie wygląda za bardzo, ale koleżance o schudnięcie chodziło. Bo Matka, stosując po swojej pięciodniówce, dietę ŻM, chudnie i chudnie. W sumie to już koło 8 kilo!

-„No!” – odrzekła Matka dumna jak paw -„Zastosowałam dietę pięciodniową a teraz nie żrę słodkości tyle i pomaga!”

Beata, bo tak koleżance na imię, wytaszczyła na stół Kopiec Kreta i owocową sałatkę. Matka nażarła się bezczelnie, bo Kopiec Kreta był dla niej zupełnie nowym doświadczeniem i Matka nie pożałowała, że spróbowała.

Beata wierciła się jednak i w końcu wydobyła z siebie:

-„Słuchaj, a może ja bym też tak spróbowała tej diety? No bo zobacz” – tu pomacała się po tłustej łapce – pewnie by mi nie zaszkodziło!”

-„A pewnie, że spróbuj! Już tyle osób zastosowało i zadowolone są, jak nie wiem co!” – zachęcała ją Matka.

-„No dobrze” – koleżanka wyciągnęła kartkę – „To dawaj mi tu, co się je po kolei”

-„Najpierw kilo ziemniaków, potem kilo marchewki, potem biały ser…” – i tu kulka Pomysłowego Dobromira uderzyła Matkę w łeb, mało nie robiąc dziury. A Beata zapisywała, aż dym szedł!

-„Kochana!” – Matka ledwo mogła z siebie wydobyć głos – „Co ty piszesz? Przecież tę dietę to ja dostałam właśnie od… ciebie!!! Rok temu, przed zjazdem klasy!!!”

-„O matko….A ja jej wcale nie stosowałam, tylko tobie powiedziałam i zapomniałam…”


I tak to juz wiemy, że niestosowanie dziety pięciodniowej sprzyja rozwojowi sklerozy…