Janeczka dała nam dziś w nocy popalić. Już godzinę po zaśnięciu rykneła wielkim głosem. Matka dała sobie głowę ściąć, że to przez sen, po czym – już bez głowy- poszła na górę przeprowadzić rozmowę z dzieckiem.
Okazało się, że Potwora boli ząb!

Faktem jest, że Janeczka ma założony fleczer. Już ponad miesiąc dentystka ze szkoły odsyła ją i odsyła. Matce zaraz się przypomniało, że jak chodziła do szkół albo przychodni, to jeden ząb „robiło „się na trzy-cztery razy, niezależnie od wielkości dziury. Najwyraźniej jakies limity były, ale pacjentowi z reguły dziury robiły się w trzydziestu dwóch pozostałych, zanim wyleczył jeden…

Matkę jednak zdziwiło coś innego. Potwór mam zęby jak ta lala. A tu boli ją z drugiej, niefleczerowej strony!

I rzeczywiście – wyleciała maleńka plomba z mleczaka, zakładana jeszcze w przedszkolu. A ząb jakiś zacieniony z jednej strony. Znaczy się – niedobrze!

Matka od świtu dzwoniła więc do „normalnego” dentysty i załatwiła wizytę na kasę chorych.

Ale w swojej durnocie pochwaliła się Janeczce, jaka to jest zdolna i zaradna. Potwór – czego można się domyśleć – żadnej z tych rzeczy nie docenił!

-„Buuuuuu!” – wyła Janeczka -” ja nie mogę NIE IŚĆ do szkoły!!!”

Dodać tu należy, że Janeczka nie opuściła jeszcze ani jednej godziny lekcyjnej.

-„A czy ta dentystka bedzie mi coś wiercić w tym zębie???”

Nie, no pogłaszcze – pomyślała Matka i przestała dyskutować. Miała dosyć jęków nocnych Janeczki. Niewiele się różniły od tych na fotelu dentystycznym…

I Matka wpadła poza tym na sztański plan – wyśle do dentysty Potwora z MiaUżonem!

Prawda, jakie genialne?

Matka odespała święta. No bo przecież wiadomo – jak przypada jakiś dzień wolny, to dzieci natychmiast szykują atrakcje.

Choroby pojawiają się w pierwszą noc ferii, trzeba szukac z obłędem w oku lekarzy po szpitalach i różnych dyżurujących przychodniach, no horror.

Maryśka od pewnego czasu ma nieciekawy kaszel, ale opędzamy go jakimiś przemycanymi sprytnie pini i innymi wapienkami. Udaje się.

Kiedy więc do uszu Matki w nocy z Niedzieli Wielkanocnej na Poniedziałek doszły jakieś nawoływania, była święcie przekonana, że to Maryśka rozłożyła się na dobre.

I myliła się.

-„Tataaaaaaaa!” – wołała Janeczka

Janeczka się nie budzi. Nigdy. Janeczkę trzeba rano spruwać z łóżka. Jesli obudziła się w nocy, to znaczy, że jest niedobrze!

-„Co się stało?” – nieprzytomnym głosem zapytała Matka

-„Nie ty!” – doszło do uszu Matki, co napełniło jej serce niewysłowioną radością – „TATAAAAAAAA!!!!”

-„Tata, rusz się! ” – szturnęła Matka śpiącego twardo MiaUżona – „Dziecko cię potrzebuje. Natychmiast. Może brzuch ją boli z przejedzenia”

-„Yyyyyyyyyyyyyy….” – zajęczał MiaUżon i ani drgnął. Wiadomo – Potwór spanie ma zdecydowanie po tatusiu…

-„Idź do niej, bo może jest chora!!!” – Matka wbiła MiaUżonowi łokieć w bok.

MiaUżon usiadł, poczochrał się po głowie i z zamkniętymi oczami poczłapał do pokoju Janeczki. Po chwili wrócił, padł na łóżko i zasnął.

-„No co się stało?” – zapytała Matka, ale nie było już kogo pytać. Spojrzała na zegarek, dochodziła trzecia, więc padła również.

Po jakimś czasie obudziło ją coś dziwnego. Łożko całe się trzęsło.
Spojrzała jednym okiem i w ciemnościach dostrzegła Potwora skaczącego po nieprzytomnym zupełnie MiaUżonie. Była trzecia piętnaście.

-„Tataaaaa, no????? No, tataaaaaaaa!!!!!” – darł się Potwór

Matka się wkurzyła.

-„Czemu ty budzisz tatę po nocy??? Wracaj do łóżka!”

– „Ja nie przyszłam DO CIEBIE!!!” – fuknęła wydra jedna i skakała dalej.

-„Wracaj natychmiast do łóżka!!!” – dał głos MiaUżon

Potwora zdmuchnęło.

Wrócił. O wpół do czwartej.

Potem o czwartej czterdzieści pięć.

I o piątej. I piątej piętnaście.

I tak do rana.
I pytał w ciemnościach ciągle o to samo!!!

-„Już jest rano?”

-„NIE!!!!!!!!” – ryczeli Matka z MiaUżonem

-„A może jednak, tatusiu, już byś mnie POLAŁ???”