Matka dziś w kosmicznym biegu. Zaraz pędzi po resztkę zakupów, przecież zawsze znajdą się takie złośliwe, które się nie zrobią wtedy, kiedy się jest w sklepie.
Potem przyjedzie pan od zerwanej rolety, a jak nie, to spędzimy święta po pół-ciemku, bo się zerwał sznurek, kiedy była opuszczona…

Następnie zrobi sobie na kartce gry plan, żeby jak najlepiej wykorzystać czas i nie paść. Matka, nie pan.

Odmrozi mięsa, wykombinuje nadzienie, bo nabyła mango i trzeba coś z tym owockiem zrobić.

Ustawi Potwory.

Ustawi MiaUżona.

Nie, nie ustawi – MiaUżon przezornie wybywa w celu umycia jednego pojazdu w myjni a drugiego przed domem…

Może uszyje w końcu tę firankę i powiesi?

Zrobi mazurka kaimakowego (kajmakowego – dla tych starszej daty)

Może machnie snikersa? On świetnie udaje mazurka…

Ma nadzieję, że nie wyrzuci Janeczki z pierwszego piętra, bo wczoraj zrobiła to siedemnaście razy. Ferie w szkole to gorzej niż fala kulminacyjna na Wiśle!

Odkurzy.

Zmyje. Ale może jutro? Bo mąka spada na podłogę…

Poszuka pióra do wsadzenia.

Jak zwykle przyda się!

Matce zachciało się na święta zrobić coś innego. Dodatkowo.

Bo mięso jakoweś to być musi, sztuk co najmniej dwie, ale Matka ostatnio posłuchała sobie w radiu przepisu na łososia pod pierzynką i tak jej zapachniało, że pognała do sklepu, żeby zanabyć rybę.

Jak już tam dojechała, to się okazało, że łosoś, owszem, jest, ale mrożony. Matce to specjanie nie przeszkadzało, ale kiedy zajrzała do szafy chłodniczej, to zaraz zmieniła zdanie.

Bo niezamrożonego to można jakoś złożyć w harmonijkę i do tego jeszcze nabyć tylko pół a z mrożonym rzecz nie przedstawia się już tak łatwo…

Matka zakasała rękawy, nałozyła na łapska po reklamówce i dawaj grzebać. Nic z tego. Nie pierwszą grzebiącą być musiała.

Łososie były. A jakże. Matka wzięła jednego w celu zważenia.

-„Panie, tylko takie rekiny są?” – zapytała gościa przy wadze.

Facecik obruszył się.

-„Filety z rekina mamy, proszę pani, w drugiej lodówce. Pani życzy?” – spytał kwaśno

Pani nie życzyła. To znaczy może i życzyła, ale nie rekina, jeno humoru. Panu.

I nie lubi takich panów, co mają wszystkim za złe, więc postanowiła jeszcze troszkę gościa pomęczyć.

Łosoś okazał się być zbyt ciężkim. Dwa i pół kilo to stanowczo za dużo dla Matki portfela.

Po pięciu minutach Matka znalazła półtorakilowy kawałek. Wielki,jakieś trzy czwarte metra długi, ale cieńszy nieco. Pan zważył i okleił.

-„A gratisy to odbieram u pana, czy za kasami?” – zawachlowała rzęsami Matka intensywnie bardzo, bo krótkie ma.

-„Jakie gratisy?!” – facecik okrutnie sie wystraszył

-„No żagle!” – odparła Matka z mina nieznoszącą sprzeciwu

-„????” – facet zrobił oczy jak guziki od jesionki

-„No żagle, panie!” – powtórzyła Matka – „przecież kupiłam tego fileta wyłącznie po to, żeby sobie pojeździć na nim na jeziorze. O bojerach pan nie słyszałeś?” – i Matka odjechała z godnością.

I założy się, że wywieszą Matki zdjęcie na drzwiach sklepu z napisem:” Tej, tu o, nie obsługujemy…”

Matka pojechała wczoraj na Bardzo Ważne Zebranie Walne, Bardzo a Bardzo Ważnego Zarządu, Bardzo Ważnego Towarzystwa. Niegdy tego nie robiła, bo można umrzeć z nudów, ale liczył się każdy głos i chodziło o to, żeby nie dostał się do koryta znów beton, ale ktoś nowy, z pomysłem.

Matka poświęciła się więc jako członek.

Na sali siedziało trochę ponad 130 osób, głównie panowie we wszelkich odmianach czerni i granatu, krawaciki, odznaki, te rzeczy.

Matka miała szczęście, że siedziała z kuzynką, ale za to naprzeciwko rektora, obok prezydenta, za byłym wice, obecnym wice i różnymi innymi dyrektorami. No makabra.

Do tego dostała trwałego urazu szyi z powodu jej wykręcania, bo stoły ustawiono prostopadle do ambonki i siedziała akurat nieco tyłem. Przecież inaczej zrobić nie można było, bo gdzie by się postawiło tę wodę mineralną? Tę wodę i tylko wodę. Matka policzyła, bo wszyscy dusili się ze śmiechu. Przypadała jedna butelka półlitrowa na dziesięć osób…

Matka doda, że siedziała tam przez sześć godzin bitych i wyszła dwie i pół godziny przed końcem, bo reszta zwlokła się gdzies koło północka…

Za to Matka chce napisać o zupełnie czymś innym. Bo, jak już wspominała siedziała w takim zaułku, gdzie byli też ludzie z tak zwanego kręgu. Ustawieni, ale niekoniecznie cokolwiek więcej. A nawet wręcz przeciwnie.

I tak jeszcze przed pierwszą przerwą Matce zaczęło się coś wydawać.

Potem coraz bardziej.

A w końcu nie miała wątpliwości, bo w tym względzie to się nigdy nie myli.

Spojrzała więc w tamtą stronę i niczego dziwnego nie spostrzegła, mimo, że patrzyła z odpowiednim nastawieniem…

Szturnęła kuzynkę i podzieliła się wątpliwościami, a kuzynka nawet się nie odwracając spytała:

-„Co, dziwisz się? Przynieśli sobie w butelkach PO wodzie mineralnej…”

O, ludzie…

Zaświeciło dziś takie słońce Matce, że aż miło było popatrzeć na świat. Matka wyjrzała więc przez okno i zaraz doszła do wniosku, że ze śniegiem było dużo ładniej…

Nie było bowiem widać chwastów, których Matka jesienią nie wyrwała, ani uschniętych badyli po rudbekiach, czyli tak zwanych żółtych kulkach( żeby nie było, że się Matka wymądrza). I liście nie całkiem przegniłe widać i w ogóle szarzyzna ogólna.

Matkę dziwiło tylko to, że jakoś bardziej ją to wszystko drażni, niż przed śniegami, a w końcu tak znowu długo ten śnieg nie leżał.

-„Ty wiesz” – powiedziała do MiaUżona – „jakoś tak brzydko na tym świecie okropnie. Niedawno lepiej to wszystko wyglądało, nie rzucało się tak w oczy”

MiaUżon wywrócił oczami, wypuścił powietrze znacząco i oddalił się w sobie wiadomym kierunku.

Jasne. Matka znowu jęczy. Jak nie to niedobre, to co innego.

Janeczka obserwowała to wszystko i kiedy MiaUżon znikł na horyzoncie doszła i przekazała tajną wiadomość Matce scenicznym szeptem:

-„Oj, mama! Ty nic nie zauważyłaś? Jak w SOBOTĘ byłaś w swojej szkole, to TATA UMYŁ WSZYSTKIE OKNA…”


W sobotę… Mamy wtorek…O, kurczę pieczone…

O, kurczę…

O, kurczę….

Matce zachciało się nawiedzić wczoraj hipermarket i zrobić wielkanocne zakupy. No była. Wzięła listę zakupów i metodycznie obeszła cały sklep, wrzucając rzeczy potrzebne do wózka. Nawet jej się udało nie kupić niczego zbędnego! Pewnie dlatego, że miała mało czasu…

Kiedy stanęła przy stoisku z rybami, bo musiała zważyć filety, w oczka wpadła jej bardzo smakowicie wyglądająca rybka, którą już nie raz zauważała, ale cena działała na Matkę na tyle odstraszająco, że odpuszczała sobie. Matki to ryby nie ruszają wcale. Śledzie w szczególności. Ale ta wyglądała na rybę – nie-rybę, pachniała i mówiła do Matki: „Nie mam ości, nie mam ości!”

Matka zauważyła ponadto bystrym wzrokiem, że cena spadła okazyjnie z 45 do 29 zł za kilogram, więc nie namyślając się, wybrała jeden z mniejszych kawałków i dała pani do zważenia. Cóż, rybka z ceną nie wyglądała już aż tak atrakcyjnie, więc Matka szybko naklejkę odwróciła masełkiem do dołu, żeby nie psuć sobie tak pięknego dnia…

Czy Matka wspomniała już, co to była za ryba? Bo nazwa ją też fascynowała od dłuższego czasu.

Ryba maślana. Prawda, że ładnie się nazywa?

Matka już dziś sprawdziła, że to jest niejaka sablefish i odławia się ją koło wybrzeża Kanady. Waży jakieś 9 kilo, więc niedużo, jak na takie wielkie kawały mięsa, zupełnie pozbawionego ości.

Matka zakupy przywlokła, rybkę wyjęła, zaprezentowała MiaUżonowi i postanowiła napocząć.

Zjadła więc trzy cieniutkie plasterki, ale więcej już nie mogła, bo zwabiona zapachem pojawiła się Janeczka, która to ryb jeść za bardzo nie może. Na szczęście dla Matki nie wykazała szczególnego zainteresowania, a tym samym rozpaczy, z powodu niejedzenia wspomnianego morskiego zwierza.

Matka rybkę schowała i zapomniała. Nie na długo jednak.

Bo po jakiejś godzinie się zaczęło.

No żeż, co ta ryba żarła za życia???

Bo to musiał być typ, który się odżywiał co najmniej po amerykańsku! Chipsy, cola, hot-dogi!

I tak pół nocy Matka walczyła z rybą, która jej leżała na wątrobie. Cholera jedna, musiała chyba połknąć jakąś zatopioną budkę z hamburgerami! Ze spalonym olejem i papierowymi tackami!

I jeszcze automat z lentilkami i kawą też sobie strzeliła. Ta ryba.

Matka niniejszym ostrzega.

Zafudować sobie oczy w słup i rybkę na wątrobie można zdecydowanie taniej. Niekoniecznie przy pomocy ryby maślanej…