Matka dziś od rana w kursie. Nic tam takiego. Zakupy, pranie, babskie sprawy. Bo jutro do Matki przyjeżdża ciotka, a właściwie stryjna. A może stryjenka? Matka nigdy nie wie. Siostra ojca.

Matka nabyła więc szybciutko kawał indora i zrobi go tym swoim sposobem pumperniklowym. Do tego coś jeszcze, zupa cebulowa (na wyraźnie życzenie ciotki), serniczek i może jeszcze drożdżówę, bo Potwory to ani cebulowej nie pojedzą, bo mleko w środku, ani sernika.

Tylko z ciotką to ma Matka ambaras. Bo ciotka tak ma, że ciał lotnych nie jada. Kur znaczy się, kaczek, gęsi i indyków. Bo obrzydzenie posiada od maleńkości.

Matka kiedyś podsłuchała, że jednakowoż rodzina robi ciotkę w konia. Czasami, bo ciotka czujna jest niesłychanie. Druga ciotka, bo ojciec miał dwie siostry, pracowała całe życie w Zakładach Jajczarsko-Drobiarskich. Synowie, synowe też. No to co sie u ciotki jadło? Drób.

No więc ciotka druga robiła tak zwany galart z kurczaka (a u nas mówi sie zimne nóżki, choć nie z nóżek) i nabierała ciotke pierwszą, obrzydliwą, że to cielęcina. I ciotka rąbała, aż jej się uszy trzęsły!

Ale jak po tygodniu się dowiedziała, co jadła, to już Matka nie napisze, co zrobiła…

No więc Matka wybadała już ciotkę telefonicznie, czy jada cielęcinę. Jada. Matka to nigdy nie robiła żadnej cielęciny, ale zrobi tego indora i powie, że to nie indor…

I po tygodniu też nie zdradzi tajemnicy.

A i Potworom zapowie, że to cielęcinka. Bo inaczej byłaby wpadka na całej linii.

No bo Potwory pasjami lubią zdradzać niecne zamiary Matki…

Gorzej, jak ciotka poprosi o przepis…

Matka parę dni temu siedziała wieczorem z Potworami w domu. To jest czynność, którą Matka zawsze wykonuje wieczorem i nie może nic, ale to kompletnie nic dodatkowo zrobić, bo Potwory pojawiają się, jak duchy i przeszkadzają.

Akurat w tym momencie wieszają się na drzwiczkach nagrzanego piekarnika, muszą, ale to koniecznie muszą jeździć samochodzikami po płycie, na której smażą się kotlety i tak dalej.

Matka przeczeka jeszcze te dwa, trzy lata i wtedy wieczorami coś robić będzie.

Ale Matka jak zwykle nie o tym miała pisać.

Wróci więc do typowego wieczoru, kiedy siedziała z Potworami przy stole. Maryśka „czytała” książeczki, gotowała wirtualna wodę, z której przyrządzała Matce równie wirtualne kawki i herbatki.

Po pewnym czasie Janeczka przeniosła się na górę do swojego pokoju a Potworek tego nie zauważył, dzięki czemu Matka miała chwilę ciszy bez darcia piór.

I wtedy stała się rzecz nieoczekiwana, bo zadzwonił dzwonek do drzwi.

Za drzwiami stali znajomi – Matka niezmiernie się ucieszyła z ich wizyty.

Znajomi zadali parę kurtuazyjnych pytań w stylu:

„A co tam słychać? A co robisz? A czy na pewno wszystko w porządku? A zdrowa jesteś?” . I jeszcze parę innych, zaczynających się na „a”, na które zwykle nie zwraca się uwagi i odpowiada byle co.

Znajomi siedli, wypili kawę, herbatę, podjedli ciasteczek, pogadali. Zapytali znów, czy aby wszystko w porządku.

Matka zaniepokoiła się, czy ktoś nie rozpuścił jakiejś plotki o jej rzekomej chorobie, albo jakowychś kłopotach. Nie, nie rozpuścił. Oni tylko tak się pytają, bo to różnie bywa.

Matka zrobiła kolejną kawkę, Potworek przyniósł parę wirtualnych napojów, goście zadowoleni wypili i dalej przyjemnie gawędzili z Matką.

Po godzinie, może półtorej pojawił się MiaUżon, również bardzo ucieszony z gościowej niespodzianki.

Wszedł, spojrzał na gości, potem na Matkę, wywalił oczy i spytał grzecznie:

„A TY, KURCZĘ, CO???!”

Matka tez wywaliła gały.

„Co – co?” – zapytała

„No nie wiem sam – co? Atak bladych twarzy?” – dalej bredził MiaUżon.

„Że jak?!” – Matka się wkurzyła

„No zobacz tylko na siebie!”

Matka spojrzała, ale nic nie zauważyła. Pomacała nieśmiało głowę.

A tam indiański pióropusz Janeczki…

Matka po zębach Janeczki musiała sobie humor poprawić i zajrzała do nowego licznika. Bo stary, jak wiadomo, padł.

Liczniki same w sobie są do chrzanu, bo każdy liczy jakoś inaczej i nijak to się nie ma do statystyk, ale za to pośmiać się można. W starym Matka żadnych wesołości już nie miała, bo dwadzieścia pozycji zajmowały rzeczy oczywiste, których u Matki szukano, czyli polki, matki-polki, mattkipolki, jęki, lęki, potwory, tarty, torty i tiramisu, i to wszystko w konfiguracjach różnych.

Raz tylko pojawiły się potwory, strzygi, upiory. No to też sprawa oczywista, w końcu Matka jest dokładnie, wypisz, wymaluj taka.

Ale teraz to Matka może wreszcie się pośmiać i dowiedzieć, co też ludzie w wyszukiwarkę wpisać mogą. A mogą, oj, mogą. Człowiek by chciał, to by nie wymyślił!

No bo na stronę Matki wszedł ktoś, kto wpisał sobie:

„Pingwin królewski”

„Diadem dla dziewczynek”

i hit absolutny, tudzież hasło dnia:

„Anioł dzwoni do warsztatu”…


Hmmm, jak zahaczył skrzydłem, to może raczej do weterynarza? A może to jest anioł z turbodoładowaniem i dlatego do warsztatu?

Anioły-cyborgi? Świat się kończy…