Wiadomości domowe i mało ambitne, ale co tam!

Tarta zeżarta. Wyszła baaaardzo pozytywnie, aczkolwiek lekko słonawa, ale winowajcą okazał się być boczek, słony jak jasny gwint. Ale co tam, Potwory zadowolone były bardzo, na kolację poprawiły i mogę jedynie umyć tortownicę. Teraz trzeba popracować nad kolejnymi wariantami, choć porowy jest wyśmienity!

Właściwie to ja, Matka, sama doszłam do wniosku, że było nieźle, bo tradycyjnie wszycy żrą i nikt dobrego słowa nie powie. Toż to się robić odechciewa!

Do tego mamy kolejny sukces – Maryśka dwa razy z własnej woli przytaszczyła nocnik, rżnęła go na ziemię, ściągnęła porteczki i siadła robiąc prezencik płynny. No, wpadka też była, ale zawsze to już coś! Jeszcze z tydzień i jakoś to będzie.

A propos wpadki – idziemy na piętro, bo Maryśka odmówiwszy współpracy z nocnikiem zaproponowała sedes. Potworek pierwszy, ja za nim. Nagle patrzę – a tu spodenki całe mokre.

„Marysiu!” – mówię -„a kto zrobił siusiu w majtki???”

Potwór spojrzał na mnie wachlując rzęsami:

„Noooooooo, pewnie ja?”

Od rana Potwory się tłuką. Maryśka rusza rzeczy potrzebne Janeczce do egzystencji. Bez nich Janeczka niewątpliwie zakończy żywot, no bo jak żyć bez papierków od gumy do żucia? No nie da się, absolutnie!!!

Poza tym Potwór za długo wyraźnie jest w domu. Nie lubię takich przymusowych przerw od szkoły, bo zawsze kończy się lataniem piór. Do tego pogoda barowa, wytknąć nosa u nas się nie daje, MiaUżon nie może sobie dostroić starego magnetowidu, żeby nagrać Hołotę jak dostaje w pysk. Nowszy, ale prawie równie stary szlag trafił po jakimś piorunie, łącznie z satelitą i telewizorem, więc żałoba narodowa ogólna.

A ja usiłuję sadzać Maryśkę na nocniku, ta opiera się dzielnie a jak usiądzie to wrzeszczy na cały głos:

„Zdejmij mie, zdejmij mie,BAGAM CIE!!!

No to jak błaga, to się ją zdejmuje a ona szybciutko robi siusiu w majtki. Zapieram, przebieram, dupkę myję Potworkowi i w tym cyrku robię barszczyki i tarty.

Tak!!! Matka robi dziś na obiad tartę z porów!!!

A pachnie tak w chałupie, że leci wyłączac, bo się spali.

Mniam, mniam, ciekawe, czy dobra będzie tak, jak świetnie zapaszy…

Zawsze, gdy rano wtaszczę się na strych, mam ochotę napisać o czymś innym, ale oczywiście Potwory w okresie nocnoporannym dostarczają dość emocji, żeby się odechciało…

Maryśka wstała już o północy. Chyba ten nów nie dawał jej spać… MiaUżon wściekły, bo zachciało mi się po dwóch latach obejrzec jeden film do końca. Bo u nas z filmami to jest tak: Początków się nie ogląda, bo trzeba spacyfikować Potwory. Starszy robi to sam, ale już Maryśkę, wiadomo, trzeba namoczyc osobiście. Potem Kopciuszek, te rzeczy, no i można ewentualnie zobaczyć napisy.

Inny wariant mamy w środę i czasem we wtorek – wtedy MiaUżon gnije przed telewizorem, ogląda wszelkie mecze i tak zwane skróty, ja oporządzam towarzystwo.

Jeszcze inaczej jest, kiedy dorwę się do jakiegoś dramatu psychologicznego, szczęśliwie zaczynającego się w okolicach 21.30. Wtedy gwarantowane mam, że o 22.00 obejrzę sobie panoramę, chociaż zaliczone są Wiadomości, Wydarzenia i teleekspress. Słusznie, zawsze coś epokowego mogło się przez pół godziny przydarzyć!

Kolejny – najczęstszy wariant. Zaczynam oglądać film. Przychodzi MiaUżon i melduje, że właśnie w innym programie on będzie patrzył na to i na to. Pół godziny przed końcem przełącza, ja nie wiem o co chodzi, MiaUżon patrzy, potem nie chce mu się i dochodzi do wniosku, że zaraz będzie świetny film i on obejrzy. To, żeby MaiUżon skończył cokolwiek, co zaczyna się w okolicach 22.00 graniczy z cudem. Bo spać mu się chce!

No i wczoraj zaczął kryminał z Nicholsonem i poszedł po pół godzinie a ja zostałam, bo mnie zaciekawiło. No i pół godziny przed końcem Maryśka nie dała obejrzeć. Wsadziłam ją do MiaUżona i popędziłam na końcówkę i wiem jedynie, że Nicholson rozmawiał z dziewczynką, że następnego dnia dostanie więcej ciastek-jeżyków i spotka się z mordercą… I co było dalej, nie wiem, choć domyślać się mogę.

I znowu wpadłam w dygresje.

Aha, no i rano Janeczka wstała o 7.00, choć normalnie wołami jej o tej porze nie zwleczesz, ale przecież zupełnie co innego jest, kiedy się nie idzie do szkoły!

Żeby nie było za dobrze, zerwała Maryśkę, zaczęły się przebierać w letnie sukienki Janeczki, więc Maryśka chodziła i wlokła treny za sobą, podczas gdy ja rozpaczliwie usiłowałam uzupełnić braki snu chociaż do tej ósmej. Nie dało się, bo jak?

Potem Janeczka puściła kilka ulubionych moich tekstów, w związku z czym konieczne było uruchomienie kanału komunikacyjnego przez skórę. Pomogło.

A teraz już jest moja genialna niania, która błyskiem zrobiła Maryśce i Janeczce kanapki. Z rozpędu jednak, pokroiła Janeczce chleb na cztery kawałki miast dwa i poleciały pióra, ale nie zdzierżyłam. Potwór bowiem oznajmił:

„Nie ma MOWY, zebym zjadła chleb pokrojony, jak dla małej dzidzi!!!”

Wkroczyłam. Janeczka zjadła w podskokach…

No i kolejny ranek mamy za sobą…