Matka pojechała się wczoraj znowu odchamić. Zapędy miała niewielkie, bo temat wystawy jej szczególnie nie porażał, ale umówiła się wcześniej z koleżanką i kuzynką
, że będzie, no więc co miała robić?

Do tego wszystkiego zapewniła Janeczkę, że będą wypchane zwierze i Potwór się zapalił do pomysłu.

Ponieważ Matka, jak już wspominała, na wszelkich odchamach bywa maksymalnie 40 minut, bo ma poczucie winy, że w domu się bez niej wali,
więc postanowiła zabrać też Maryśkę, miast odstawiać ją do teściowej, rozbierać, ubierać i tak dalej.

Wystawa dotyczyła łowiectwa i jego przedstawień w sztuce. Takie tam.

Gdy Matka przyszła, okazało się, że wleźć na salę, żeby naooglądać się w spokoju – nie można.

Najbardziej zasmuciło to Janeczkę, która nie omieszkała siostrze donieść, że na wystawach najważniejszymi eksponatami są – oczywiście- chipsy i paluszki.

Z punktu widzenia Matki najważniejsze eksponaty są zawsze niedostępne , z powodu przyjeżdżania samochodem…

Matka czekała więc z Potworami, co też dalej nastąpi.

I nastąpiło!

Nagle okrutnie zatrąbiło – to czterech myśliwych zadęło we wszelakie rogi!

Wpuścili Matkę wreszcie, reszcie gości też pozwolili wejść. Zaczęły się spicze. Goście stanęli w wianuszku, Janeczka wylazła na przód, po chwili dołączyła Maryśka.

Maryśka przetrwała w takiej pozycji 15 minut. Bez ruchu! Po prostu panowie co chwila trąbili…

Potem wypuściła się na zwiedzanie wystawy. Matka pokazała jej wszystkie rzeźby, talerze, kufle i fajki. Naprawdę, super wystawka.

Niestety, Maryśka szukała jeszcze czegoś. Kiedy już obeszła wszystko zapytała wcale nie scenicznym szeptem:

„A gdzie pajuszki???”
No, psiakość, nie było…

W ogóle nic nie było. Niemożliwe aż…

Ale po spiczach i oglądach zaproszono gości dwa piętra niżej a tam szok!

Stoły bowiem uginały się od wędlin wszelakich, pięknie poukładanych. Znaleźć można też było kapitalny smalec w chlebie,
kiszone ogóreczki, napoje wyskokowe i nie tylko – wszystkiego
do bólu.

Maryśka napadła na szynkę, Janeczka wytrąbiła po kryjomu dwie szklanice zakazanego soku.
Matka spróbowała smalcu. Zaproszeni goście zachowywali się różnie – jak to na wystawach.

Matka popatrzyła sobie. Najlepsze były nobliwe, stasze panie w przekrzywionych kapeluszach, stałe bywalczynie tego typu imprez,
które atakowały wszystko, co tylko na stole się nie ruszało.

Nieprawdopodobne są ilości jedzenia, jakie te panie potrafią zaabsorbować jamą gębową…

Zwykle zresztą jadają w czsie spiczów, no, tu się nie dało.

Nagle zakłębiło się w narożniku sali. Zapach się rozniósł nieprawdopodobny.

Matka polazła i co widzi?

Wjechała brytfanna. Nie jakaś tam. Ludzie, brytfanna miała 1,5 metra na 3!!!

A w środku napakowana była najlepszymi kawałkami upieczonego dzika a może i dwóch!

Ilości, jak się można domyślać, przemysłowe…

Matka kiedyś jadła dzika. Był suchy i Matka parskała wiórami.

A tu… Matka zeżarła, Janeczka zeżarła, Maryśka też…

I Matka powie Wam, że nigdy, przenigdy nie jadła lepiej przyrządzonego mięsa! Nie tam, że dzika! W OGÓLE!

To było coś tak nieziemsko pysznego, że zwalało z nóg!
No i Matka zabawiła półtorej godziny a i tak wyszła pierwsza…

No trudno, Matka z wystawy zapamięta tym razem dzika…

A, że nie był wypchany…

Matce przypomina się czerwiec, kiedy to głównym wydarzeniem był, bez wątpienia, pierwszy po maturze zjazd klasy.
Klasa <Matki liczyła aż 42 osoby i po dwóch latach nauczyciele, będący u skraju wyczerpania nerwowego powiedzieli, że albo my, albo oni…
No i podzielili nas na „B” i „F”. Trochę było dąsów, mówienia, że b lepsza, f gorsza, ale w końcu jakoś to było. Pytali nas oczywiście częściej, ale spokój był większy i na złe nam to nie wyszło.
Po dwudziestu latach postanowilismy się zjechać. Wszyscy mówili:
„No, to trzeba by coś zorganizować!”
I na tym się kończyło.
Matka zobaczyła, że nic z tego nie będzie i wzięła sprawy w swoje ręce
Załatwiła knajpę, zaproszenia, kupiła napoje wyskokowe i normalne, rozliczyła się, powysyłała, co trzeba, nakłoniła koleżankę do pracy charytatywnej i druku naklejanek na koszulki, naprasowała 80 naklejek i na koniec wymyśliła, że jescze osobiście zrobi tort.
Wariatka!
Jak Matka zaczęła liczyć wielkość tortu, to wychodziło, że trzeba by go upiec niemal w wannie. Nie da rady, nieuprądowiona jest.
Matka policzyła jeszcze raz i założyła, że goście do czasu wniesienia tortu się nażrą. Zaraz lepiej wyszło. Tylko 50 jajek i 8 kostek masła…
Matka zrobiła więc tort ogromny, makowo – orzechowy z masą kawową, bez grama mąki. Nie wie, ile ważył, ale nie było go nawet na czym położyć, więc Matka deskę zamówiła i grało.
Dzień był piękny, tort trzeba było dowieźć 20 km. za miasto, do knajpy. Po Matkę przyjechała koleżanka i dwóch kolegów, którzy zgarnęli koszulki i inne bukiety kwiatów. Matkę coś tknęło, że jak samochód przyhamuje, to może się tortem niechcący upaćkać i kreację wsadziła w reklamówkę. Wyszła w portkach i podkoszulce, koledzy lekko osłupieli ale wyjasnienie otrzymali wyczerpujące.
Koleżanka za to była w małej czarnej z pomarańczowym zwiewnym szalem, bo upału kosmicznego nie było.
Pojechaliśmy. Słońce wali, aż tu nagle chmury czarne, jak nie wiem co. Dojeżdżamy, leje makabrycznie. Czekamy, nic. Co robić?
Koleżanka wyciągnęła parasol kładąc siedzenie od wewnątrz, wyskoczyła, otwiera mi drzwi a tu się leje! Na torcie kałuża!
„Nachyl się z tym parasolem!” – Matka drze się wściekła
Nachyliła się. Rączką od parasola zwaliła cały narożnik tortu…
No żeż cholera by to wzięła! Śmiechu warte?
Matka układała naokoło wisienki, dekorejszyn sama robiła a tu coś takiego!
Matka potoczyła wzrokiem. Tak lało, że tych wisienek nawet widać nie było a to dziwne.
Kelner zobaczył co się stało i przyniósł świeczki. Uklepaliśmy narożnik, uzupełniliśmy co się dało, ale niewiele, bo reszta tortu zniknęła. W brakującą część wetknęliśmy świeczki, może nikt się nie połapie. Wsadziliśmy race, żeby zmylić przeciwnika. Jakoś to było.
Matka poleciała się przebrać i błogosławiła kreację w reklamówce!
Wtem patrzy, wchodzi koleżanka z parasolem…
Od góry do dołu na małej czarnej ma tort z wisienkami…
O rany Julek…
Zapierała się pół godziny, gdzie tam….DObrze, że szal miała, to się zaplatała w niego i już!
A tort był o-błęd-ny!!!