No to Janeczka wróciła od dentysty. Kończyny górne zarzucone miała na paszczę.
„Jak było?’-zapytałam. „Supeł” wycharczało dziecię i poszło splunąć ekspresyjnie wacikiem do kubła. Potem zademonstrowało otwór po górnej jedynce z jaśniejącą kreską nowej. Nareszcie! Jakoś te zębiska specjalnie jej się nie spieszą a – nawiasem mówiąc- mi też się nie spieszy, żeby je zmieniała. Wcześniej trzeba będzie inwestować w dentystę… ;-)))

Zbraku mozliwości zjedzenia obiadu Janeczka poszła do pokoju bawić się z babcią i Maryśką w telefon (telefon różowy w serduszka z kabelkiem i bateriami – działa). No i zaczęły się wrzaski opętanych. „Halo!” woła Janeczka. „Halo!!!” ryczy Babcia. „Babcia, ja cię słyszę!” „Ja też cię słyszę!”-woła babcia-„ale słabo”. „Babcia, bo ty mnie słyszysz przez ścianę, włącz telefon”-piłuje Janeczka. „Jak włącz telefon, jak ciągle cię słyszę, tyle, że słabo…”

Ludzie, mi też słabo… Kabaret Tey? Tworki? Wracam do roboty, podzwoniły, Janeczka poszła pochłaniać obiad.

No to dziś mój małżonek ma przechlapane. Nie mówiąc o przechlapaniu Janeczki. Co zrobić, tak już ma – zęby bardzo sobie jej paszczę upodobały i ani myślą wypadać!
Najpierw stałe dolne jedynki wyrosły obok mleczaków. Pierwszy raz poszło gładko, zastrzyk i ciach. Ale samo dawanie zastrzyku – jak wiemy-ohydą samą w sobie jest. No to drugi raz o zastrzyku mowy nie było. Janeczka, choć minę przed gabinetem miała dziarską, na widok dentystki zaczęła piłować. Robiła to tak zapamietale, że baba nie mając innego wyjścia capnęła jej ząb na żywo. A Janeczka nic, nawet nie zauważyła, bo wyła tak, że klapy miała zamknięte. Potem poszłyśmy na lakowanie, kolejne zresztą, bo córa pozbywa się laku mniej więcej w dwa tygodnie. Wydłubuje, cholera, czy co? No i nagadałam się, że lakowanie to pikuś, bo ząbki ładne, jakieś dziureczki w mleczakach wyleczone w jurze albo kredzie jeszcze. I byłoby wszystko OK, tymczasem ja patrzę a dentystka startuje znowu do jamy dziecka z kleszczami! Trzeba dwójkę rwać – mówi – bo stała rośnie obok! Cholera, nadwzroczność ma, czy co? Wszędzie te zęby widzi! No i ciachnęła tylko z jakimś żelem, który wpakowała Janeczce obok zęba przy kolejnym wrzasku „Nie chcęęęęęęęęęęęę”.
A tutaj dziś odmiana. Janeczka sama zarządziła, żeby wyrwać jej jedynkę u góry! Stała rośnie, ale mleczak miast wypaść, wykrzywia się do góry i upodabnia Janeczkę do nutrii, co niewątpliwie musiała usłyszeć od swoich jakże życzliwych kolegów bądź koleżanek w szkole. No bo innego wytłumaczenia nie widzę. Sama? Do zęborwacza? Napiszę, co było jutro rankiem.

Sciagnęły mnie z poddasza przeraźliwe krzyki niani. Odgrzewała obiad dla Maryśki. „Tylko szybko, szybko niech pani idzie!!!”
Co do licha? Ano mikrowela sypała wszelkimi dziurami iskry. Niania wstawiła do niej garnek z kotletem…
Nic to, Maryśka wrąbała dwa kotlety i wiadro kaszy gryczanej. Jadę po Janeczkę do szkoły.Życzcie powodzenia…