Matka rano pognała do lekarza medycyny pracy po raz drugi w życiu. Ten pierwszy raz był wczoraj i jednocześnie nie był. Matka zajrzała bowiem do poczekalni i zobaczyła jakiś rozwścieczony tłum, który z dzikim obłędem w oku biegał między pokojami lekarskimi z kupą papierów w rekach. Tłum stanowiło jakieś sto osób, co dawało średnia trzydzieści na jeden gabinet i Matka szybciutko wyliczyła sobie, że wejdzie o 23.58. Ponieważ o tej godzinie zdecydowanie woli spać, więc wyprysnęła z mocnym postanowieniem, że tam nigdy nie wróci!

Jak to jednak kobieta – nastepnego dnia rano zmieniła zdanie i zaatakowała jeszcze raz. Tym razem osób było zaledwie pięćdziesiąt, bo trzysta czterdzieści trzy czekały w kolejce do rejestracji. Matka nie ukrywa, że wlazła do gabinetu bez kolejki wykorzystując znużenie przeciwnika. Kiedy bowiem kilkanaście osób zaczęło się spierać, że teraz to własnie ich kolej, Matka po prostu wpakowała się i już!

Okazało się, że jest na wpół ślepa i całkowicie głucha. To drugie nieco Matkę zdziwiło, bo jak przychodzi do szukania komara, który fruwa w ciszy nocnej, to potrafi zatruć MiaUżonowi życie. Tym razem jednak Matkę postawiono koło otwartego okna, za którym wyżywał się do bólu operator młota pneumatycznego i choćby panienka ryczała, to Matka nic nie słyszała i kropka. Kolejne osoby jednak okazały się również całkowicie niesłyszącymi i pani skwitowała to krótkim:

-„Słyszeć trzeba w KAŻDYCH warunkach!”

I wpisała, że jest OK.

Kiedy zaświdrowali Matce w uszach i nosie w kolejnym gabinecie, tudzież zajrzeli lusterkiem opalonym nad płomieniem (piromani z tych laryngologów, nie ma co!)w krtań, potem w innym osłuchali i skomentowali bliznę po oparzeniu i wystającą łopatkę, nastepnie wysłali z fakturą, odkopnęli z powrotem do lekarza po ksiażeczkę, no bo zapłacone przecież – to wreszcie Matka mogła wyjść z papierami, że zdolna jest do gnębienia złotej polskiej młodzieży.

A potem była rada pedagogiczna, ale to zupełnie inna para kaloszy.

A teraz Matka, ilekroć wejdzie do toalety, to dłuższą chwilę się zastanawia, czy może już spokojnie z niej korzystać, czy też powinna trafiać w różnego typu pojemniki ku chwale polskiej nauki…

Matka popędziła przed swoim ostatnim dniem pracy na rusztowaniu do szkoły, żeby zasięgnąć języka w sprawie badań okresowych. Wszyscy myśleli bowiem, że Matka jest zorientowana w temacie, ale przeciez Matka ostatni raz miała umowę o pracę piętnaście lat temu a wtedy nikt żadnymi wizytami u lekarza się nie przejmował!

Wypisano więc Matce śliczna książeczkę, która pamięta chyba lata pięćdziesiąte, sądząc po kolorze i wysłano, żeby odwiedziła lekarza medycyny pracy i laryngologa. Przedtem należało jednak wykonać trzykrotnie badanie na nosicielstwo, co do przyjemności nie należy, ale jak mus to mus. MiaUżon nabył w aptece trzy urocze pojemniczki a Matka wpadła na pomysł, że nie będzie jechać do Sanepidu, który na peryferiach jest, tylko pobiegnie z rana do jakiegoś płatnego laboratorium w centrum miasta. I tak wywala pieniadze z własnej kieszeni a za pierwszym razem szkoła tego nie zwraca.

Matka zaatakowała więc o świcie pierwsze laboratorium i spotkała ją niemiła niespodzianka. Cała poczekalnia była bowiem pełna rosłych, napakowanych młodzianów.

-„Panowie czekają w kolejce?”- zapytała głupawo Matka

-„Tylko my” – odparło sześciu czy siedmiu – „Bo inni już byli”

Faktycznie niektórzy siedzieli ze zgiętymi rękami. Matce było to bardzo nie na rękę i kombinowała jak wściekła, jak podać ten cholerny pojemniczek, żeby tego nikt nie zauważył, bo drzwi do laboratorium nie było.

-„Eeeeee, to może ja tylko zapytam?” – rzuciła Matka w przestrzeń.

-„A bardzo prosimy” – odparli elegancko młodzianie – w których Matka rozpoznać już zdążyła miejscową, bardzo zresztą dobrą, drużynę koszykówki – i zapletli nogi pod ławeczkami, żeby Matka mogła przejść.

Matka weszła za zakręcik i zaraz ujrzała jednego z koszykarzy czekającego na wbicie igły. Spojrzała na pielęgniarkę oczami zranionego spaniela i dając porozumiewawcze znaki wszelkimi odnóżami zapytała bezgłośnie:

-„Proszę pani, czy robicie tu badania na no-si-ciel-stwo?”

-„Na co?” – pani namarszczyła się z wysiłku, ale ni cholery nie zrozumiała.

Matka znowu bezdźwięcznie zakłapała paszczą:

-„Na NO-SI-CIEL-STWO!!!”

-„Ach KAŁ na nosiecielstwo?” -zaryczała pani uradowana, że zrozumiała – „Nie, niech pani idzie tu i tu, na ulicę taką i taką!”


Matka doszła tam i tam w pół sekundy. Nawet nie pytajcie…

Matka pomału kończy robotę na rusztowaniu. Co prawda prace trwają jeszcze gdzieś do 7-8 września, ale Matka do szkoły przecież idzie! I to nie tylko na 10 godzin do tego najlepszego liceum, ale też na sześć do drugiego! Można więc powiedzieć, że Matka w dwóch szkołach zgarnęła wszystko, co było… Daje to razem szesnaście godzin, z czego czternaście stanowi Wiedza o Kulturze. Innymi słowy Matka będzie miała czternaście klas po trzydzieści osób i nie mniej ni więcej cztermaście razy w tygodniu będzie zasuwać tę samą lekcję. Mattko…

Matka postarała się jednak znależć kolejny pozytyw ( w końcu sama tego chce, sama kurs robiła i sama podania składała z pełną świadomością) – i znalazła!

Przecież będąc lekko podstarzałym stażystą, który musi pisać konspekty, dużo lepiej jest wyprodukować jeden konspekt tygodniowo i powiedzieć czternaście razy to samo, niż czternaście razy mówić co innego i pisać tyleż samo scenariuszy lekcji. Prawda? Chyba prawda!

Ostatnią lekcję Matka poprowadzi z zamkniętymi oczami, tyłem i na głowie.

I tak to w czwartek zaczyna się inne życie.

Matka do pracy.

Janeczka do szkoły – tu rewolucji nie będzie, ale w maju za to I Komunia.

Maryśka do przedszkola – a o tym to Matka nawet nie chce myśleć.

I Matka pewnie będzie jajo znosić przy komputerze, bo musi szczegółowy plan wynikowy dla dyrekcji zrobić. Ale za to znów przy blogu częściej pojawiać się będzie…

Dla relaksu.

MiaUżon pojechał dziś rano na dwudniowe szkolenie z pracy. Na szczęście nie tak daleko, bo jakieś sto kilometrów. Miał wrócić rano, ale przyjechał przed chwilą.

I nie jest dobrze. Musiał zaaplikować sobie we wszelkie otwory środki przeciwbólowe, żeby dojechać, bo zostać nie odważył się – miejscowośc mała i w nocy mogłoby być różnie. A przed wyjazdem zauważył, że zaczyna się łączyć z morzem nie za pomocą koloru żółtego, ale ciemnobrązowego. Przytomnie pobiegł rano z pojemniczkiem i wyniki wyszły bardzo, bardzo nieciekawe.

Cóż, ma od dawna kamicę, ale takich sensacji nie było! Zdaje się, że jego nerki wytoczyły działo i oby to był tylko kamień…:-(

A Matka rano siedzi na rusztowaniu i nic nie pomoże. Dobrze, że lekarz bliziutko.

I dawno się nic nie wydarzyło zdrowotnego. Ech!