Maryśka nie zawraca już dawno nikomu głowy, jeśli chodzi o korzystanie z nocnika. Wpadki od początku nauki możemy policzyć na palcach jednej ręki. Teraz stoją sobie spokojnie dwa nocniki, które Potworek wykorzystuje w razie potrzeby. Najczęściej przywleka jeden do stołu, albo telewizora, żeby nie marnować czasu. Potem obwieszcza tylko zakończenie i dorośli rzucają się na pomoc z papierowym ręcznikiem.

Matce został jednak po Janeczce niepokój, czy Maryśka zdąży. Potworek bowiem stawia sobie nocnik, potem zadziera bluzę, wyłuskuje z porteczek koszulinę, spuszcza spodenki i kolejno majtki. Potem odwraca się, sprawdza czy przybór stoi na właściwym miejscu i siada.

Ale niech tylko coś się pomyli! Na przykład spodenki niechcący zdejmą się razem z majtkami! Wtedy cała ceremonia zaczyna się od początku. Spodnie umieszczone zostają na dupinie, koszulka w środku, bluza na wierzchu. Kiedy już Maryśka wygładzi wszelkie fałdki zadzierana jest do góry bluza, wyciagana koszulka, spuszczane spodenki a potem majtki…

Wczoraj nawet nieźle Potworkowi szło. Wszystko było już przygotowane do opadu na nocnik. Matka odetchnęła z ulgą.

Nagle zakręciło ją znienacka w nosie. Kichnęła potężnie.

Maryśka natychmiast podciągnęła majtki i spodnie, włożyła koszulkę a na wierzchu umieściła bluzę.

-„Co robisz???”- przeraziła się Matka -„Siadaj natychmiast! Posiusiasz się!!!”

–„Psecies nie mogę TEGO zjobić bez majtek!!!” – oburzył się Potworek

-„Nie możesz – czego???” – zdumiała się Matka

–„Noooo…” – wywróciła oczkami Maryśka –„…powiedzieć ci – NA ZDJÓFKO!!!”

Matka zapytała wczoraj Maryśkę:

-„A powiedz, kochana, co też robiłaś z ciocią Anią?”

Potworek przygnał do Matki zadowolony, że może zaspokoić jej ciekawość.

–„Byjam na spacejku!!!” – zawołał

Matka, która doskonale jednakowoż wie, co robił i gdzie bywał, postanowiła powiercić mu dziurę w brzuchu.

-„No co ty powiesz? Na spacerku byłaś? A gdzie?”

–„W jesie!!!” – odparł Potworek, który ciągle nie mówi”L”

-„O jak dobrze, że w lesie! A co ty robiłaś w tym lesie?” – Matka nie ustępowała.

–„Nooooo….” – zakurzyła z uszu Maryśka – „Śnieg ogjondajam!”

-„Co robiłaś ze śniegiem?” – Matka szybko spojrzała na kalendarz. Nie, nie zwariowała. Mamy czerwiec.

–„Nooo…ogjondajam. I śnieźkami ziucajam w ciocię!”


To jutro chyba ulepią bałwana?

Maryśka wstała dziś o jakiejś nieprzyzwoitej porze, obudzona zapachem mielonych kotletów, które Matka, korzystając z chwili spokoju smażyła od rana.

Kiedy Matka spacyfikowała ją z trudem na górę zaraz rozpoczęła wielkie mycie, żeby Potworek nie dał znowu drapaka w jakieś, sobie tylko wiadome, miejsce. Posadziła więc dziecię na blacie koło zlewu, wyszorowała zęby, ubrała i uczesała.
Maryśka swoim zwyczajem wstała do podciągania porteczek, po czym odwróciła się do lustra – tego przeklętego lustra, na które wszyscy Matce plują, kichają i oblewają je czym tylko się da tak, że wygląda, jak kolejowe – i doceniwszy, że jest czyściutkie, jak łza i bez żadnej smugi, odbiła na nim swoje tłuste łapki, po czym dorobiła parę mazajów paluszkiem.

Matka padła.

-„Czy ty nie zauważyłaś, że lustro jest czyste? Mama zlikwidowała wszystkie kropki, ślady, smugi! Wiesz, jak to trudno zrobić tak, żeby nie było nic pochlapane? Wy tylko brudzicie i brudzicie a ja nic, tylko myję!!!” – wkurzyła się rodzicielka.

Potworek popatrzył z bezgranicznym zdumieniem.

–„To NIE myj!!!” – poradził Matce.


Proste.

Krótka piłka.

Matka wieczorem ma z Maryśką stały rytuał. Janeczka sama się kąpie i to dużo wcześniej od Potworka, więc zmywa się do łóżka słuchać bajek, a Maryśka może w tym czasie wymoczyć wszelkie swe elementy w wodzie. Co czyni z upodobaniem.

Bo Potwory bardzo wodolubne są i mają to po rodzicach. Matka ciekawa jest jak – gdyby nagle a niespodziewanie zabrakło wody w kranie, spłuczce, kałuży i butelkach -Potwory umyłyby się. Matka podejrzewa, że nakazałyby przynajmniej oblecieć się odkurzaczem…

Ale do rzeczy!

Kiedy Matka wytrze już Maryśkę, wspólnie umyją jej zęby i Potworek jest ubrany w piżamkę nastepuje wspomniany rytuał.

-„Spójrz do lustra, jaka jesteś piękna!” – mówi Matka do Potworka.

Maryśka odwraca się i szczerzy do siebie zęby. Potem wstaje, bo siedzi sobie koło zlewu i przytula pucka do Matki.

I tu już jest gorzej. Bo jak Matka sobie sama stanie, to jeszcze od biedy może sobie wmówić, że nie jest najgorzej. Ale jak przytuli sie taki pucek Potworkowy, to zaraz widać przepaść. Wory pod oczami, jakieś pierwsze zmarszczki, siwe kłaki…

-„O rety, jaka ja jestm stara!!!” – westchnęła wczoraj Matka.

Potworek oderwał pucka i spojrzał pogodnie na Matkę.

-„No coś ty! Nie majtf siem!!!”– roześmiał się-„Psecies zafse mozes siem POMAJOWAĆ…”

Niektórzy żalą się na swoje psy:

-„Wiesz, no po prostu okropność. Ja jem kotleta a pies na mnie warczy!”

Cóż, Matka wyrzuciłaby psa za okno, ale nie jej cyrk, nie jej małpy – słucha dalej.

-„A najgorzej to usiąść w JEGO fotelu. Szczeka na gości, ciągnie za nogawki. Nawet swojego pana potrafi ugryźć!”

Matka się nie przejmuje, że nie ma psa. Nie lubi i już. I nie zamierza tłumaczyć dlaczego. Że te kudły w dywanie, ubraniu i tak dalej.

Nie ma psa, ale większość spraw załatwia Maryśka.

–„Cemu biezes kubek mamy?” – rozdziera szatę na piersi przed babcią –„Mama pije z tego kubka i nie wojno pozycać!!!”

I słusznie. W domu są przemysłowe ilości kubków, ale kilka jest niepożyczalnych. Nie tam, żeby jakieś wyjątkowe były, ale własne. MiaUżon ma swoje dwa firmowe a Matka jakiś upatrzony inny. I już. Dwie dziurki w nosie i skończyło się.

-„A ty?„- to do MiaUżona –„Nie wies, ze to jest MAMY piwo?”

MiaUżon pije bowiem zawsze jasne, natomiast Matka ciemne. Najchętniej Portera, ale teraz mamy środek zimy i nie jest tak łatwo kupić. Poza tym pojawiło się genialne Palone i Matka się przerzuciła. Porter jest fajny, ale stanowczo za szybko prąduje…

-„To mi już nie wolno wypić piwa?” – protestuje MiaUżon.

–„Tego nie!!! Nie widzis, ze to jest Okocim Pajone? Jekjamy nie znas? Wipij sfoje!”

I Matka może swoje piwo stawiać, gdzie chce, bo ma Potworną Izbę Kontroli na miejscu.

Ale wczoraj MiaUżon nabył dla Matki inny rodzaj. Maryśka przybyła natychmiast ocenić małym oczkiem sytuację.

–„Ojej, mamujku! – rozpoznała natychmiast gatunek –„To ty beńdzies pija to piwo ODWJOTNIE???”

-„No, chyba tak…” – powiedziała niepewnie Matka czytając naklejkę. Nie spodobało jej się bowiem to, co na niej wyczytała. ten skład, znaczy się.

A potem wypiła z trudem.

I na drugi raz to poprosi jednak osobno oranżadę i osobno piwo.

Brr!