Maryśka, jak jej się przypomni, lubi ściągać swoje buciko-kapcie domowe. Biega wtedy w samych skarpetkach, a Matka się burzy okropnie, bo podłoga jest kamienna i zimna. Do tego wszystkiego Maryśka nie robi niczego powoli i cały czas, w związku z tym, nawiązuje bliski kontakt z podłożem…

Matka wyszukuje wtedy, rżnięte gdzieś w kąciku, butki i usiłuje namówić Potworka do współpracy.

-„Chodź, kochana, mama ci włoży buciki!”

–„Nie!”– woła Potworek, zostawiając za sobą pęd powietrza.

No i faktycznie – nie. Bo Matka musiałaby ganiać Maryśkę a to nie ma sensu. I nie chce jej się. Wieczorem zwłaszcza…

-„Oj, nie, chodź do mnie, chodź! Mama nie będzie za tobą biegać, bo już jest stara!” – Matka próbowała wczoraj wziąć Potworka na litość.

Potworek zatrzymał się zdumiony:

–„Nie jestes staja!” -powiedział

-„Nie jestem? A kto jest w takim razie stary?” – zapytała Matka mając na myśli babcię.

–„TATA jest stajy…” – powiedziała Maryśka nadstawiając nogi, żeby Matka mogła na nie wsadzić buciki.


Hmm… Jak Maryśka podrośnie, to Matka jej wytłumaczy, że 9 miesięcy to nie jest aż taka duża różnica wieku, żeby tacie wypominać…

Matka wraca do rannego wstawania w sobotnie poranki. Zwłaszcza te poranki, kiedy Matka bieży do swojej weekendowej szkoły. Potwory budzą się wtedy świtem, najpierw starszy Potwór, następnie młodszy.


Ostatnio jednak Janeczka spała jak kamień a zbudziła się Maryśka!

Matka posadziła Potworka na nocnik i wytarła mu nos. Ostatnim osiągnięciem Potworka jest mianowicie wycieranie nosa! Nie trzeba już uciekać się do gruszki w żadnym wymiarze, choć czasem Maryśka była tak zmaltretowana katarem, że dawała sobie wsadzić do nosa nawet taką wielką, która ściąga wszystko, łącznie z obiadem.

Teraz Potworek dmucha w chusteczkę, choć trzeba jeszcze wiele poćwiczyć, żeby osiągnąć mistrzostwo. Po dmuchaniu natomiast, Matka wykonuje czynność, którą robiła Potworkowi zawsze, czyli skręca brzeg chusteczki i wyciera w środku nos, bo inaczej natychmiast kapie z niego znowu.

Maryśka nazywa to porażająco interesujące działanie „świdrowaniem noska” i traktuje je jako coś niezbędnego i oczywistego.

Matka już, już porzuca dygresje, ale w końcu trzeba się było pochwalić Potworkiem, prawda?

Maryśka wstała więc i siedząc cichutko w łóżku Starych, oglądała sobie małe ksiażeczki w ilości 124 sztuk.

Matka miała okazję w tym czasie umyć się i wyszykować do wyjścia. Wpadła jeszcze do sypialni po sweter i zobaczyła, że Maryśka wyciągnęła kilka chusteczek i sama w nie smarka.

Po skończeniu, władowała się na brzuch śpiącego MiaUżona i zapowiedziała:

–„No dobja, tatujku. Tejaz kojej na ciebie!”

MiaUżon posłusznie coś tam dmuchnął w chusteczkę na odczepne, choć Matka da sobie głowę ściąć, że nawet się nie przebudził. Leżał dalej nieruchomo, jak kłoda, w końcu blady świt był.


A potem Matka szybciutko włożyła sweter, zbiegła na dół i dała dyla do szkoły…

Bo zobaczyła, że Potworek zwija kilka chustek w ogromny wycior i szepcze do siebie:

–„Dobze. Wytajlismy. A teraz tatujkowi w dziujkach ZASWIDJUJEMY…„

Znowu dzień jak to dzień. Matka odebrała Janeczkę ze szkoły i pojechała do domu niani, po Maryśkę. Na tym koniec tego dobrego, bo jutro niania jedzie na zjazd swój uczelniany i ma jakieś egzaminy.
Ze zdrowiem już prawie całkiem w porządku, ale nie do końca,
Matka uważała więc za stosowne zasięgnać języka w tej sprawie.

Zapytała więc Potworka w samochodzie:

-„No powiedz Marysiu, jak tam ciocia Ania? Bardzo chora?”

–„Oj, bajdzo a bajdzo!!!” – zasmucił się Potworek

-„Naprawdę?” – zdziwiła się Matka – „a po czym tak sądzisz?”

–„Po tym, ze ciocia nie mogja wyjść do skjepu, zeby mi kupić lizaka i ciastka!”


Matka już nie wie, o co pytać.

Jak by nie zagaiła, Potwory zawsze skręcają w stronę jedzenia!

Matka znów zawiozła dziś Maryśkę do niani, do domu. Trzeba było w związku z tym Potworka spruć z łóżka, oporządzić, nakarmić i odziać, przy czym to ostatnie jest zadaniem co najmniej karkołomnym.

Najpierw Maryśce wkłada się nogi w kombinezon, potem za to rękawice, bo inaczej nie wejdą w rękawy. Nastepnie dopiero całą górę, żeby łapki sie zaklinowały. Bo jak rękawiczki spadną, to koniec świata – bez zdejmowania rękawów nie włoży się, a sznurków nie mają.

matka ubrała więc Potworka, obwiazała go kilka razy szalikiem, bo u nas dziś wietrzysko i deszcz jakiś leci – i pojechali.

Do niani jest mały kawałek, z jednego końca miasta na drugi, co daje jakieś osiem kilometrów zaledwie, więc rozbierać nikt się nie rozbiera, bo przeciez się nie opłaca. Poza tym samochód śpi na dworze, więc jest w nim zimno, jak nie przymierzając, w psiarni i rozgrzewa się dopiero gdzieś na piątym kilometrze.

Matka pognała więc jak najszybciej, podjechała pod dom niani, odwraca się – a tam Maryśka rozebrana z czapki, szalika (jak ona to odplątała?), rękawiczek i odpięta do tego wszystkiego!

No najgorsze te cholerne rękawiczki!

-„Kochana!” -Matka dźgnęła palcem w kupę zdjętych rzeczy – „a po co to zdjęłaś?!!”

Potworek zrobił oczka jak guziki od jesionki i wzruszył ramionkami.

–„Nie wjem!”– westchnął, po czym rozpromienił się –„ale może TY wies?”

Maryśka wczoraj zajęła się w swoim pokoju zabawą tak, że zapomniała o Bożym świecie. Kiedy wreszcie natura dała o sobie znać, Potworek rżnął klocki i – jak zwykle w ostatniej chwili- popędził do łazienki.

Z tego wszystkiego nie zauważył nawet, ze pali się w niej światło…

Kiedy udało się uratować majteczki przed zalaniem i można było wreszcie odetchnąć, Maryśka rozsiadła się wygodniej na nocniku i potoczyła wzrokiem.

Pierwszą i jedyną osobą, którą zobaczyła, był MiaUżon. MiaUżon również siedział.

-„Ooooooo! Witaj tatujku!”– ucieszył się Potworek szalenie-„co tutaj jobisz?”

-„Nooo” – chrząknął nieco zaskoczony MiaUżon -„siusiu…”

„E, no coś ty?”– Maryśka zamachała łapkami-„Tyjko siusiu? Śkoda wody, zjób od jazu cały kompjet!!!”


Ponieważ MiaUżona w tym momencie wessało, Matka donosi, że od jutra, Potworek zapewne zaczyna akcję segregowania odpadów…

MiaUżon przywożąc wczoraj Maryśkę od niani szepnął Matce na ucho:

-„Znowu poruta! Dziecko wrąbało trzy obiady, bo kto nowy dostawał, to się dosiadała i jadla normalną porcję, jak dla chłopa małorolnego…”

Matka się wcale nie zdziwiła, w końcu w domu nie jest inaczej. Maryśka zaczyna jedzenie obiadów (ze szczególnym naciskiem na końcówkę -ów) około 10.00 akończy tuż przed kolacją.

MiaUżon jednak szybko się zawinął, więc Matka postanowiła przepytać Potworka CO jadł, bo ostatnio ma wysypane rączki i nie możemy dojść, co tez mu szkodzi.

-„Kochana, powiedz, co jadłas u cioci?”

Potworek przypędził bardzo zadowolony.

–„Zupkę jadłam!”

-„Ach, zupkę? A jaką?”

–„Dobją!!!”
No tak, to już wiemy wszystko.

-„A co na drugie danie?”

Potworek zrobił wielkie oczy.

–„Nic mi nie daji! Zupejnie NIC!!!”

Matka postanowiła pociągnać temat.

-„Ojej, to głodzili cię tam?”

–„Tak, tak! Okjopnie mnie tam głodziji! Daj mamujku szybciutko mi obiadek!!!” – zawołał zadowolony Potworek i zasiadł do stołu…


Oj, Matka jednak chyba musi przestać dokarmiać tego solitera, czy co?