Rankiem udało nam się wystartować do niani dopiero koło 10.00.

Matka nie miała specjalnych złudzeń, bo Maryśka budzi się gdzieś koło 9.00, potem ubiera się „siama”, myje „zojpki” i z pomocą Matki wsuwa śniadanie.

Jakieś pół godziny później można wreszcie pakować Potworka w kombinezon, co Matka czyni na salonach, żeby było cieplej. Następnie Maryśka w pełnym niemal rynsztunku schodzi parę schodków niżej, do przedpokoju, gdzie Matka wtrynia jej na nogi buty.

W przedpokoju rankiem jest dość jasno, bo są luksfery i dochodzi światło z pokoju.

Maryśka siadła dziś jednak z czapką w ręku i nic. Siedzi , jak zamurowana.

-„A ty co, kochana? Wkładaj czapę, ja już jestem prawie ubrana!” – zachęciła Matka Potworka.

Potworek spojrzał jednak stosunkowo chłodnym oczkiem i zapytał rzeczowo:

-„A co, dziś znowu ZABJALI nam pjont?”

-„Niczego nam nie zabrali…” – odparła Matka nie bardzo rozumiejąc.

-„No to popjosę wjączyć dja mnie sifiatło!” – zażyczyła sobie Maryśka-elegantka.

Maryśka jedzie dziś znowu do niani, do domu. Potworek przepada za tym wariantem, bo w domu niani jest jeszcze mama, zdarza się babcia i bywa tato. Maryśka ma więc co robić i wszystko jest takie nowe…

Każdego można objeść z obiadu (wczoraj Potworkowi ta sztuka udała się trzy razy…)i przede wszystkim się z nim pobawić.

Niestety, Matka wie tylko tyle, ile jej przekaże MiaUżon, a on nie więcej, niż mu powiedzą. Generalnie jednak informacje więzną między Matką a osobistym mężem, który uważa, że jak już on wszystko wie, to jest w porządku.

Matka usiłuje więc przepytac Potworka na okoliczność, ale skutek tych poczynań bywa różny.

Potworek mówi mianowicie tylko to, co chce, co pamięta, a do niedawna mówił także tylko to, co umiał. Teraz już prawie nie ma tego ostatniego problemu, za to Maryśka cierpi na permanentny brak czasu, spowodowany absolutną i nieodzowną koniecznością, ułożenia puzzli na ten przykład.

Matka łapie więc Potworka w tak zwanym przelocie i czego sie w tym czasie dowie – to jej.

Wczoraj, po powrocie, rozebrała Maryśkę i szybciutko zapytała:

-„No i jak kochana, powiedz co ty dziś porabiałaś u cioci?”

–„Eeeee…” – zamyślił się Potworek –„zjobiłam siusiu paję sztuk” – dodał i zniknął tak szybko, że Matka ledwo zdążyła zobaczyć bufory…

Ale za to wie w jakich jednostkach liczy się siusiu

Maryśka dziś rano wyjrzała z łóżeczka a Matka miała okazję z nią porozmawiać dłużej, bo niania nam zachorowała.

Potworek popatrzył sobie na świat, zwiesił nóżki przez szpary w szczebelkach i pomału dojrzewał do wstania. Puce oparł sobie na rękach i spoglądał.
Matka wczoraj Potworka podstrzygła i podziwiała właśnie swoje dzieło.

-„Wiesz co?” – powiedziała Matka -” ty to nie masz pojęcia, jak ja cię kocham!”

–„Yhyyy” – łaskawie zgodził się Potworek

-„I masz takie ładne włoski!”

–„Yhyyy” – Maryśka ponownie się zgodziła z Matką

-„I łapki masz też ładne”

–„Yhyyyyyyy” – nie mógł się dobudzić Potworek

-„Ja to cię już kochałam,kiedy jeszcze cię nie było na świecie!”

Potworek natychmiast sie ożywił.

-„A to NIE jest moźliwe!” – oświadczył stanowczo


A założymy się?

Maryśka, jak to Maryśka – w momentach strategicznych zawsze można na nią liczyć. Jak na większość dzieci zresztą…

W dni powszednie nie dobudzisz, w sobotę i niedzielę od ciężkiego świtu, co tam Matka zresztą wygaduje, od ciężkiej nocy, no bo jak nazwać godzinę drugą, Matka z MiaUżonem słyszą taki tekst (połaczony z dźganiem palcem w oko):

–„Mamujku, tatujku, ja nie śpiem a WY śpicie??? Fstawamy!!!”

Na Maryśkę można równiez liczyć we wszelkich momentach wyjazdów na wakacje, wyjściach do znajomych itd.

Z góry wiadomo, co Potworek wtedy zrobi. Jak myślicie?

No tak, tak! Maryśka siada wtedy na nocnik.

Siada i ulega natychmiastowemu przyklejeniu na super-cement, epoxy czy co tam jeszcze. Bo nie jest to, znany z targowisk z braćmi Słowianami – klej Moment.

-„Kochana, wstawaj już, przecież słyszałam, że jest siusiu, idziemy.” – zachęca zawsze Matka. Im bardziej zawzięcie to czyni, tym bardziej Potworek się zasysa na naczyniu nocnym.

-„Nie mogiem. Jobię kupe.” – z Potworkiem nie ma wtedy żadnej dyskusji. Poddać się można od razu. Nie robi kupy, ale robi. Taka maryśkowa logika.

No przecież Matka nie spruje dziecka w takim momencie. Po pierwsze – szczyt chamstwa. Po drugie – nigdy nie wiadomo, czy to nie jest aby prawda…

Potworek siedzi więc bezpiecznie przez dobre dziesięć minut, po czym Matka bierze go za frak, albo namawia na wstanie, wykorzystując zaskoczenie. W nocniku oczywiście jest wyłącznie mokro.

Maryśka najczęściej wstaje sama, gdyż jej wielką namiętnością stało się ostatnimi czasy, samodzielne wycieranie pupy. Tutaj może Matka oszczędzi szczegółów…

Po wstaniu bywa jednak różnie.

-„Mamujku, mamujku! Jatunku!!! Chodź szybciutko!!!– zawołał wczoraj Potworek wielkim głosem.

Matka przybyła natychmiast z odsieczą.

Potworek stał z opuszczonymi porteczkami i ogromnie zaskoczony lustrował zawartość nocnika.

Zawartosć, jak zawartość, nie odbiegała od normy ani pod względem koloru, ani ilości. Siusiu po prostu.

–„Popats, mamujku, co siem stało!!!” – wykrztusiła z trudem Maryśka-” KUPA ZNIKNĘŁA!!!”


No to Matka chyba złoży doniesienie na Policję…

Matka, z racji przebywania w swojej szkole weekendowej, zawala malowanie obrazu. Postanowiła więc, mimo świętej niedzieli, podziałać troszkę przy nim i po obiedzie zrobiła sobie kawę, po czym wystartowała na górę.

Maryśka siedziała tymczasem przy stole i zjadała, trzeci już chyba, talerz obiadu. Wszyscy zawodnicy dawno już odpadli, nawet Janeczka…

-„A gdzie ty idzies?” – zapytało dziecię czujnie.

-„Na górę, malować” – zamachała kubkiem Matka

–„Jak to? S kawom?” – bardzo się zdziwił Potworek

-„Z kawą!” – potwierdziła Matka

–„No coś ty, mamujku!” – roześmiała się Maryśka –„pseciez fszystko zjobi ci siem bjązowe!!!”


No! I nic wtedy widać nie będzie…

Maryśka wczoraj miała samotne usypianie. Janeczka poszła spać do Babci.

Potworek był jednak nadzwyczaj ożywiony i śpiewał Matce Wlazłkotka. Za dwudziestym trzecim razem Matce już się tak spać chciało, że ho, ho… Ledwo siedziała.

Tymczasem Potworek spać wcale nie zamierzał, tylko prezentował Matce coraz to nowe elementy programu rozrywkowego.

Zaczął się quiz tysiąca pytań.

–„Mamujku! A mucha tu nie lata?”

-„Na pewno nie lata.” -odparła Matka z całym prezekonaniem

-„Aje nie tu! Na dwoze!”

-„Na dworze tym bardziej nie lata, bo jest ciemno i zimno.”

-„Ciemno?” – zainteresował się Potworek-„a co lata, jak jest ciemno? Osa?”

-„Nie, nie osa” – wyjęczała zaspana Matka

-„To pscoła?” – ciagnęła zaciekawiona Maryśka

-„Nie, to nie pszczoła. Może nietoperz!” – burknęła nieco zmęczona już Matka

-„Nie, cos ty! Nie mófi się NIE TO PERZ, tyjko – NIE, TO JEŻ! Ale mamujku!„- roześmiał się Potworek – „pseciez jeże NIE fjuwajom!!!„