Zasypało. Jak w górach…

MiaUżon rano odśnieżył podjazd, żeby wyjechać samochodem, ale kiedy Matka chwilę potem spojrzała przez okno, nie było po tej robocie już śladu.

Wkrótce obudziła się Maryśka i Matka popiętowała, żeby pokazać jej przez okno, jak jest pięknie na dworze.

–„Ojej!„- rozpromienił się Potworek – „siniek pada! Weź mnie na jącki i pokas!”

Matka podeszła do okna z Maryśką. Pięknie i biało było.

Potworek zamachał łapkami i otworzył oczy ze zdumienia:

-„No zobać! Zobać tylko! U nas w ogjótku jest siniek i U SOMSIADA TES JEST!!!”

Matka ma mały problem z repertuarem. Tym wieczornym, od usypiania Maryśki.

Potworek przywykł bowiem do kolęd i jak tylko się właduje do łóżeczka to mówi grzecznie:

–„Popjosę!”

-„A o co prosisz?” – pyta Matka z nadzieją, że może chodzi o Czerwonego Kapturka.

–„Nooo, popjosę Sifientom Noc Cuda Cuuuuuda Ogłasajom”

I tak to właśnie wygląda. Matka zasuwa dwie kolędy na okrągło!

Teraz jednak zaczął się Wielki Post i Matka uznała za stosowne wytłumaczyć Potworkowi, że śpiewanie kolęd za bardzo nie uchodzi.

Maryśka jak zwykle wlazła górą do łóżeczka, gdzie już czekał przygotowany prze Matkę jakiś misio.

-„Nie chcem tego! – najeżył się Potworek na widok misia – „chcem bociana!”

Matka wrzuciła bociana. Maryśka ułożyła oba zwierzaki obok siebie i troskliwie nakryła kołderką.

-„Popjosę! – zameldowała jak zwykle

„Ale co prosisz?” – Matka postanowiła wybadać, czego też Maryśka chciałaby posłuchać.

–„Popjose Sifientom Noci Cuda cuda…” – zaczął Potworek jak zwykle

-„Oj, nie. Nie można już śpiewać kolęd. Dopiero za rok, jak postawimy choinkę”

-„Oooooooo – zasmucił się Potworek i popatrzył na pluszaki. Poprawił na nich kołderkę i powiedział – „no to zasipiefaj im Juga”

Matka zbaraniała. Repertuar ma żaden, ale chociaż tytuł by jej coś powiedział. Zagrzebała w pamięci – i nic!

-„Co, co mam zaśpiewać?” – zastrzygła uszami

–„Zasipiefaj im Juga!!!” – powiedział lekko juz poirytowany Potworek. W końcu pluszaki czekały…

Matkę tknęło. Janeczka swojego czasu katowała Matkę płytą z jakiejś gazety. Płytą, od której Matce wszystko wypadało z rąk. „Artyści” nazywali się Ich Troje. Nic, tylko Maryśka przyswoiła jakiś ambitny tekst…

-„Kochana, mama to zupełnie nie wie o czym jest ten Jug! Nie pamiętasz, jakie jeszcze są słowa?”

–„Pamientam!” – zawołał radośnie Potworek –„Wjaz kotek na płotek im Juga!!!”

Ufff…

Maryśka, jak już Matka kiedyś wspominała, namiętnie dzwoni do Babci.
Matka, nieczuła na miłość Maryśki wyrywa jej słuchawkę, bo rozmowa polega na tym, że Potworek mówi do babci:

-„Ceść! To ty? Wyłonc siem! Pa!”

Następnie wykręca znowu numer i rozmowa wygląda identycznie. Babcia za dziesiątym telefonem odchodzi od zmysłów.

Matka na takie rzeczy to może Maryśce pozwolić po 20.00, ale wcześniej za nic w świecie! W końcu nie po to buli za darmowe wieczory, żeby Potworek nabijał rachunek przed dwudziestą…

Telefon jest więc pilnowany a słuchawka chowana w ciemny kąt. Jak się przypomni…

A jak się nie przypomni to Maryśka wydzwania. Matka ostatnio ja przydybała na wykrecaniu numeru.


-„Oddaj zaraz słuchawkę. Babci nie ma w domku.” – powiedziała Matka zgodnie z prawdą i usiłowała wyjąć delikatnie słuchawkę z łapki Maryśki.

Nic z tego . Macki przykleiły się tak, że aż zbielały koniuszki paluszków.

–„Aje ja dzfonię do cioci!!!” – zajęczał Potworek

-„U babci nie ma dziś cioci!” – powiedziała Matka, znowu zgodnie z prawdą

–„Jest ciocia! Ciocia jest ftedy, kiedy babci nie ma w domku!”

-„Ależ skąd! Babcia pojechała do cioci. W domku nie ma nikogo…”

–„Jeśt, jeśt!”– upierał się przy swoim Potworek-” Ciocia ze mna jozmafia! Mówi numejki a potem jobi piiiiiiiiiiii…”

Matka zaczęła w poprzednim wpisie i oczywiście z powodu dygresji nie skończyła.

Bo zaczęła o tym, że Potwory jeżdżą nieźle, jeśli jest jasno. Pomijając odczytywanie znaków przez Janeczkę.

Maryśka za to jest aniołem, kiedy cokolwiek widać. Po ciemku zaczyna być źle. Bardzo źle.

Matka wczoraj przewidziała ten śnieg i opóźnienie i wsadziła Potworkowi na dupsko pampersa. Tak na wszelki wypadek.

Maryśka wie, po co w podróż zakłada się pampersa i sama go nawet przynosi. Zresztą nigdy się nie przydaje.

Wczoraj było gorzej. Potworek wypił u ciotki wszystko, co się dało. Za wodę w wazonach Matka też zaręczyć nie może…

A potem to już jechaliśmy a na dworze wyło, lało deszczem ze śniegiem, na wszelkich stacjach były awarie gazu, ciemno, zimno i ohydnie.

–„Chcem siusiu!”– nagle odezwał się Potworek.

Matko jedyna, znalazła sobie moment… Opatulona w kombinezon, rajstopki, sukienkę. Za oknem wielkie nic, pomijając wielkie ciężarówki.

-„Kochana, nie da rady. Jak wysiądziemy to nas zleje, ciężarówki rozjadą a ty się przeziebisz. Nie można robić siusiu zimą na dworze!”

–„Muszem siusiu! Zajaz!” – załkał Potworek

-„Stań na jakiejś stacji. Pójdziemy z nocnikiem do toalety, bo ona nie wytrzyma” – Matka do MIaUżona

-„A widzisz tu, @$#^%&^%%$, jakąś stację?” – zapytał MiaUżon w swej nieludzkiej uprzejmości, jak mógł najuprzejmiej.

Matka nie widziała.

-„Zrób siusiu w pampersa. Będzie sucho” – próbowała przekonać Potworka

–„O, ne! O,ne! Tyjko nie to! Pomocę majtecki!” – zamachał przecząco głową Potworek

-„Nie pomoczysz, przecież masz pampersa”

–„Ne, ne, ne i ne! Chcem siusiu!!!” – wylewała łzy Maryśka.

I tak z dziesięć razy…

-„Znajdź zaraz jakąś stację” – Matka odgryzła MiaUżonowi kierownicę

-„Ale tu nie ma BP! A ja zbieram punkty” – zaparł się MiaUżon.

-„Za sikanie nie ma punktów!!!” – zaryczała Matka – „Stawaj mi tu na pierwszej lepszej!”

Napatoczyło się Gniezno. Lotos jakiś, czy inny CPN.

Matka wyskoczyła z opatuloną Maryśką, nocnik w drugiej ręce. Dopadła do drzwi, przebiegła między półkami. Wszędzie drzwi! Jedne, drugie, trzecie – a za nimi tylko zimne napoje, marsy i inne piprztyki.

-„Pani” – wrzasnęła Matka do dziewczynki od sprzedawania – „gdzie tu są drzwi do toalety?”

-„Toaleta jest, proszę pani, na zewnątrz.”- zamrugała grzecznie oczkami panienka – „Musi pani pójść w prawo, skręcić za słupem, pójść w lewo, minąć wejście do myjni, potem prosto i są drzwi, w które musi pani wrzucic złotówkę, żeby się otworzyły”

No żeż, kurka wodna, matka chyba splunie w te drzwi złotówką, bo nic, tylko ma poupychane po kieszeniach.

-„Wie pani co? Ja bardzo przepraszam, ale my tu sikamy na środku sklepu!” – i Matka rżnęła nocnik między półkami i dawaj rozbierać skręconego w piruecik Potworka.

-„Oj, nie!” – wystraszyła się panienka – „niech pani tu wejdzie, do służbowej, na zaplecze”

Matka weszła. Odpirueciła Maryśkę i natychmiast upchnęła na nocniku. Wiktoria!

A potem się rozejrzała, a tam i sraczyk elegancki, i komputery,i towar na półkach. No zaplecze…

Panience by sie dostało od szefa…

Matka najwyraźniej mocno przekonująca była…