Matka zauważyła dziś rano, że nadeszła jednak jesień. Matka oszukiwała się bardzo skutecznie jak mogła – do wczoraj nosiła sandały na gołe nogi. Czas, w którym trzeba wkładać skarpetki jest czasem straconym. Jeszcze nie wymyślili skarpetek, które nie rżnęłyby Matki w nogi. No nie, może nie do końca. Są teraz takie od góry do dołu ze ściągaczem, ale one służą Matce do łażenia po domu albo siedzenia na rusztowaniu. I nie ma czarnych. I eleganckie nie są zbytnio, tylko takie mocno późnojesienne, do kamaszków.

Tak czy owak czas zrobić rewolucję w szafie i popakować krótkie podkoszulki na najwyższą półkę. Powyciągać żakiety, grubszy spodzień, zastanowić się czy aby na pewno wyprało się chemicznie wszystko wiosną, czy coś wisi w szafie i kłapie.

Zaraz Matce odnajdą się prezenty z zeszłego Bożego Narodzenia, które zapomniała dać Janeczce. Trzeba szybko ich szukać bo i Maryśka gotowa z nich wyrosnąć…

No i Matka postanowiła sobie, że dla polepszenia humoru kupi sobie w końcu kurtkę, która nadaje się na okazje elegantsze. Może jakieś połączenie dzianiny z materiałem? Prochowiec Matka fajny ma, ale kurtka, żeby w samochodzie sobie nie nadeptywać na poły przydałaby się. Bo Matka to zawsze idzie po elegantszą a przynosi kolejny nieodzowny polar, po czym łazi w kurtce wybitnie sportowej, którą nabyła sobie jeszcze w czasach, kiedy w Pewexie królowały bony. Ale to też jest dowód na to, że Pewex to był Pewex – po prostu nie do zdarcia!

Tylko co zrobić, żeby zmusić Matkę do takiego wydatku?

Bo jesli chodzi o ciuchy dla siebie to Matka ma w kieszeni węża.

No anakondę.

Musi nosić plecak, żeby jej ogon nie wlókł się za Matką jak tren.

Anakonda zażądała tego plecaka po tym, jak Matka kilka razy przytrzasnęła ją drzwiami od samochodu i przewiozła po mieście…

Matka zanudza, ale co zrobić – siedzi przez pierwsze trzy dni tygodnia w szkole i prawie nie widzi Potworów. Mogłaby nawet, ale Janeczka, kiedy tylko odrobi lekcje trzaska drzwiami i pędzi w krzaki do Witcha. Jakby jej nie wołać to przenocowałaby niechybnie. Matka zaczyna wołać ją na kolację koło 19.00.

-„Przecież nie będę przychodzić na wieczorynkę! Taki obciach!”- Potwór prycha zawsze i nie przybywa, choćby się krew z kamieni lała.

No w rzeczy samej, osiem lat i wieczorynka to wstyd jak jasny gwint!

Maryśka za to narkotyzuje się dalej Shrekiem, Piękną i Bestią bądź Królem Lwem. Im bardziej wyoglądane tym kochańsze, więc na rozmowę z Potworkiem szanse są minimalne.

Koło 19.30 Matka już nie woła Janeczki. Matka ryczy. Potwór jest całkowicie głuchy. Matce to powinni jakąś rentę przyznać, albo i dwie – z okazji kalectwa córki i straty własnych strun głosowych!

A potem następuje napakowanie Potworów kolacją, kąpiel i pacyfikacja łóżkowa. Wtedy Matka może spokojnie zrobić to, co robi każdego wieczoru. Upojnego wieczoru.

Mianowicie:

– schodzi do pralni i przygląda się jedenastu pralkom prania

– dochodzi do szalenie odkrywczego wniosku, że kupa lekko osiadła pod wpływem grawitacji, ale na ilość sztuk do prasowania to nie wpłynęło

– nie wstawia trzynastej pralki, bo co ma kupa trzynastu pralek leżeć i przynosić pecha?

– włazi na górę rzucając po drodze okiem na okna. Od tej chwili rzuca okiem na okna wieczorem – wtedy znacznie lepiej widać, że NIC nie trzeba robić. Z tego samego powodu Matka w dzień przez otwory okienne nie wygląda.

– mija po drodze odkurzacz i z radością stwierdza, że przecież nie jest pora na odkurzanie tym bardziej, że Potwory już śpią

– mija wielkiego mopa i wtedy już nie ma żadnych wątpliwości, że na nic on, jeśli się wcześniej nie odkurzy. Wyrzutów sumienia żadnych.

– mija butelkę ciemnego piwa

– zabiera butelkę ciemnego piwa

– wypija butelkę ciemnego piwa

– i z czystym sumieniem idzie się kąpać i spać.


No i Matka miała o zupełnie czym innym i jak zwykle wpadła w dygresje.

Wniosek nasuwa się więc jeden – nie ma sensu zabierać się za rzeczy niemożliwe…

Matka wróciła z zebrania dla rodziców dzieci pierwszokomunijnych…

O matko jedyna!

Obudziły się w niej wszystkie, liczne, mordercze instynkty!

Lwią część programu stanowił spicz proboszcza. Nie proboszcza Matki, bo komunia będzie w zupełnie innej parafii, przy szkole Janeczki.

-„Jest jeden kamerzysta i jeden człowiek od zdjęć!” – usłyszała Matka. Nie zdziwiła się specjalnie, bo często tak bywa.

-„A jak mi jakaś kobitka wejdzie między dzieci i będzie robić fotki to wywalę!” – zapowiedział.

Matka najeżyła kolce. Nawet jak nie zamierzała wchodzić z „fotkami”, to już na sto procent nie jest kobitką!

-„I żeby mi facetki nie przychodziły poubierane jak na plażę! Tym bardziej, że najczęściej są stare i nie mają co pokazywać!”

Matka szybciutko pozbierała kolce spod ławki. No nie utrzymała najeżonych, nie dało się. Kiedy się podniosła okazało się, że połowa pań też zbiera. Druga połowa wkopywała swoje głębiej pod ławki, żeby kogoś było widać na powierzchni.

-„Sukienki normalne, bo się z babami nie będę kłócił. A na świece zrzutka, na medaliki też i różańce, bo kupujemy najtańsze możliwe, nie tam jakieś srebrne!”

Matce wydaje się, że próg tolerancji niebezpiecznie jej się obniżył. Kiedy spicz się skończył do głosu doszedł przemiły wikary, który zdążył podać już tylko termin następnego spotkania. Rodzice nie usłyszeli, że dzieci mogłyby chodzić na przykład na różaniec, bo zaraz październik sie zaczyna. I że wypada w niedzielę chodzić na mszę, bo lwia czesć tego nie robi, jako i rodzice.

Kiedy więc zebranie dobiegło końca, Matka przeszła się do wikarego, bo proboszcz był zajęty rozmową i zapytała czy byłoby możliwe – skoro nikt nie uważa za stosowne choćby rozważyć sprawy jednakowych szatek – darować sobie wyrzucanie pieniędzy na jakieś byle jakie świece albo blaszane medaliki, z którymi tak naprawdę nie wiadomo potem co zrobić. Jeśli sprawę stroju pozostawia się rodzicom, to juz naprawdę jednakowe świece nie uratują sytuacji.

Matka musiała wyglądać chyba groźnie, bo wikary natychmiast się okopał. Ciężko mu szło, bo posadzka granitowa była, ale się udało. Najwyraźniej nie pierwszy raz to robił.

-„Można, chyba nie będzie problemu…” – zadudnił nieśmiało z dołu.

Matce się żal zrobiło, bo chłop naprawdę na dobrego wygląda i ciekawe rzeczy robi z klasą Janeczki na religii. Matka podląda zeszyt to wie.

A po wyjściu z kościoła Matka przyłączyła się do grupy mam klasowych i okazało się, że nie jest jedyną, która uważa, że szatki są lepszym pomysłem. Ponieważ I Komunia jest rozbita na klasy a w janeczkowej jest zaledwie dziewięć dziewczynek, Matka ma nadzieję, że uda się wspólnie dojść do porozumienia i zakomunikować proboszczowi, że klasa idzie w albach. No Matka ciekawa jest bardzo co też powie…

Ale niech no tylko Matka usłyszy jeszcze raz, że jest babą, kobitką albo facetką!

Szacunek szacunkiem, ale przede wszystkim na pewnych stanowiskach kultura powinna być kulturą.